Temple d'Apollon. — An de R. 529, av. J.-C

2. An de R. 529. — V. dans notre t. II, p. 86-101, les détails donnés par Polybe, II, xxvi-xxxi, sur cette guerre contre les Insubres.

έπινίκια ήγαγε, και εν αύτοΐς τους πρώτους των άλόντων ες το Καπιτώλιον ώπλισμένους άνεκόμισεν, έπισκώπτων σωίσιν, οτι ομωμοκο'τας αυτούς ήσθετο μή προτερον τους θώρακας άποδύσεσθαι1 πριν ες το Καπιτώλιον άναβήναι2. (Id., ibid., p. 186.)

CLXIX. Ότι όσοι έντος των "Αλπεων ένέ[χοντο τοις Καρχηδονίοις συνεπανέστησαν, ούχ οτι τους Καρχηδονίους αντί των Ρωμαίων ηγεμόνας άνθηρούντο, άλλ' οτι το μεν άρχον σφών έμίσουν, το δε άπείρατον ήγάπων. Έκαστον των μεν δή τότε εθνών σύμμαχον 3 τοις Καρχηδονίοις επί τους Ρωμαίους υπήρξαν ■ προς απαντάς ως

ειπείν αυτούς ισοστάσιος δ Αννίβας έγένετο (Α. Mai,

Extr. Vat., LXVII, p. 187.)

Και οτι ταυτ' ουκ άλλως περί αύτοΰ λέγεται, αλλ' αληθή παραδέδοται, τεκμηριοΐ τα έργα. Τής τε γαρ 'Ιβηρίας πολλά δια βραχέος προσεκτήσατο, και τον πόλεμο ν εκείθεν δια των Γαλατών, ούχ οτι άσπονδων, άλλα και άγνωστων οι τών πλείστων όντων, ες τήν Ίταλίαν έσήγαγε. Τάς τε "Αλπεις πρώτος ανθρώπων τών ούκ Ευρωπαίων, δσα γε ήμεϊς ϊσμεν, σύν στρατώ διέβη, και έπ' αυτήν τήν Ρω μην έπεστράτευσε, τά τε συμμαχικά αυτής ολίγου πάντα, τα μεν βία τα δέ και πείθων, άπέρρηξε. (Val., Extr. Peiresc, XLVII, p. 593.)

GLXXV. Οτι οι Ρωμαίοι Ναρβωνησίους προς συμμα-

1. Zonar. άποδύσασθαί; le Vat. (Α. Mai) άποδήεσΟαι; correct, de Gros.

2. Cf. FJor. II, iv, 3. — Claud. G. Get., v. 81 et s., dit la môme chose des peuples du Danube.