V. la note 3 du texte, p

2. Ce passage et quelques autres montrent que Dion Gassius a puisé ailleurs que dans les Commentaires.

iv 20

VIII. Κινδυνευόντων ούν αυτών άλώναι, — ούτε γαρ τα τραύματα θεραπεύειν απορία τών επιτηδείων έδύναντο, ούτε τήν τροφήν άφΟονως, άτε εν άδοκήτω πολιορκία, ειχον * ούδ' έπήμυνέ τις αύτοΐς, καίτοι πολλών ουκ άπωθεν χειμαζοντων * οι γαρ βάρβαροι τας ο^ους ακριβώς φυλάσσοντες πάντας τους εκπεμπόμενους σφών συνελάμβανον κάν τοις οφθαλμοΐς αυτών έφό'νευον, — Νερούιος τις ευνοϊκώς σφισιν εξ ευεργεσίας έχων, και τότε συν τω Κικέρωνι πολιορκούμενος, δούλό'ν τίνα εαυτού διάγγελον2 αύτώ παρέσχεν • εκ τε γαρ της σκευής και εκ της φωνής τής έπιχωρίας ήδυνήθη λαθεΐν συγγενόμενος τοις πολεμίοις, ως και εξ αυτών ών, και μετά τούτο άποχωρήσας.

IX. Μαθών ούν ό Καίσαρ το γιγνόμενον, ούδέπω δε ες τήν Ίταλίαν άπεληλύθει, αλλ' ΐτ εν όδω ην, αντέστρεψε, και τους εν τοις χειμαδίοις, δι' ών διήει, στρατιώτας παραλαμβάνων ήπείγετο. Κάν τούτω φοβηθείς μη και φθάση 6 Κικέρων άπογνώσει τής βοηθείας δεινον τι

1. Ane leçon περ\ τής περ. Leunclav. πάρα τής π.; Rob. Estienne et Xyland. ύπο τής π. adoptée par Bekker et Gros.