An de J.-G

384 ΔΙΩΝΟΣ ΡΩΜΑΙΚ. ΙΣΤΟΡ. ΒΙΒΛ. Nç\

XXIX ως δ' δ' τε Τιβέριος επί τους Κελτούς το

XVIII. "Αρτι τε ταύτα έδέδοκτο, και αγγελία δεινή εκ της Γερμανίας έλθούσα έκώλυσέ σφας διεορτάσαι 4 • εν γαρ τω αύτω έκείνω χρονω και εν τη Κέλτικη τάδε συνηνέχθη. Ειχόν τίνα οι Ρωμαίοι αυτής, ουκ αθρόα, άλλ' ως που και έτυχε χείρωθέντα, διο ουδέ ες ιστορίας μνήμην άφίκετο ' και στρατιώταί τε αυτών εκεί έχείμαζον και πόλεις συνωκίζοντο, ες τε τον κόσμον σφών οι βάρβαροι μετερρυθμίζοντο, και αγοράς ένόμιζον, συνόδους τε ειρηνικας έποιουντο. Ου μέντοι και των πατρίων έθών των τε σύμφυτων τρόπων και της αυτονόμου διαίτης της τε έκ των οπλών εξουσίας έκλελησμένοι ήσαν2. Και δια τούτο, τέως μεν κατά βραχύ και όδω τινι μετά φυλακής μετεμάνθανον αυτά, ούτε έβαρύνοντο τη του βίου μεταβολή

1. Les fêtes décrétées à l'occasion des victoires récentes de Germanicus et de Tibère sur les Dalmates.

2. Ces mœurs anciennes de la Germanie et l'influence croissante des conquérants étrangers font un émouvant contraste dans les scènes où Tacite (Ann., I, lv-lix) rapproche Arminius, le héros de l'indépendance nationale, le vainqueur de Varus, et son beau-père, Ségeste, devenu citoyen par la grâce d'Auguste (a divo Augusio civitate donatus) et proclamant la solidarité des intérêts de Rome et de ceux de la Germanie, sa préférence pour la domination qui assure à son pays, au lieu des troubles de la liberté, la paix et le bonheur, etc.

Tibérius aussi aient reçu à cette occasion le titre d'imperator, et Gaius Sentius, qui commandait en Germanie, les ornements triomphaux ; ces peuples, non seulement la première fois, mais la seconde aussi, eurent peur et traitèrent.

XXIX (0) Lorsque Tibérius marcha pour la

seconde fois contre les Celtes (Germains)