CL. (Η. Est., ρ. 522.) Και τον Έσπέριον ώκεα

vôv έπί Βρεττανούς διέπλευσεν (δ Καίσαρ), ουπω γενόμενον εν πείρα, κρημνοΐς τε των Βρεττανών τους κυβερνήτας

έποκέλλοντας έκέλευε τας ναύς περιαγνύναι (Η. Est.,

1. Η. Est. croyait ce passage altéré. Schweigh. coll. supr. cxl :

τα ίσα τήν (i. e. πατρίδα) εκπέμπουσαν [ε\ζ κληρουχίας] άντιγεραφειν et la suite, l'explique clairement; τών υμάς στρατευσάντων ne lui semble être autre Chose que ύμας έκπεμψάντων ες στρατείαν.

2 V. plus haut, en. lxxiii, le discours de César à ses soldats. - César ne nomme guère qu'une centaine de peuples gaulois. Josèphe, G. juiv., II, xvi, 4, dans le fameux passage que nous avons donné, t. 111, p. 23, donne trois cent cinq peuples (ou peuplades) à la Gaule. - V. E. Desjardins, t. II.