XI. Γάλβαν δε περί Νάρβωνα, πολιν Γαλατικήν, οι

XVIII. (Wech., ρ. 1060.) Έκ δε τούτου και τα μετρίως πραττομενα διαβολήν ειχεν, ως τα προς τους Γαλατάς Ουίνδικι συναραμένους. Έδόκουν γαρ ου φιλανθρωπία του αύτοκράτορος , αλλά ώνούμενοι παρά Ουινίου τυγχάνειν άνέσεώς τε δασμών και πολιτείας. Οι μεν ουν πολλοί δια ταύτα προς την ήγεμονίαν άπηχθάνοντο, τους δε στρατιώτας τήν δωρεάν μή κομιζο μένους εν αρχή μεν ελπίς παρήγεν, ως, ει και μή τοσούτοι, αλλ' δ'σον Νέρων

εδωκεν, άτζο^ώσοντος (Wech., ρ. 1061.) Οι δέ πρό-

1. Les mss. et anc. éditt. ήλίκης; du Soûl, αυλικής. Le traduct. anonyme : cultus magnus; Amyot : « force officiers et force meubles. » Grivaeus, βασιλικής, comme plus bas, της βασιλικής πολυτελείας, leçon généralement adoptée depuis.