Un patricien. — 3. Vulgo Aquinum

Νέρωνος (παρ' εκείνου γαρ είλήφει τήν αρχήν δ Ιαβΐνος, άφείλετο δε Γάλβας αυτόν), εϊτε μάλλον εύνοιαν ένεδείκνυτο Ούεσπεσιανώ και πίστιν αύξων Σαβΐνον. Αυτός υ,έν ουν έν Βριξίλλω1, πόλει της 'Ιταλίας περί τον Ήριδανον άπελείφθη, στρατηγούς δε των δυνάμεων εξέπεμψε Μάριόν τε Κέλσον και Σουητώνιον2 Παυλΐνον, Ιτι τε Γάλλον και Σπουρίναν, άνδρας ένδοξους, χρήσασθαι δε μή δυνηΑέντας έπί των πραγμάτων ώς προηρούντο τοις εαυτών λογισμοΐς δι' άταξίαν και θρασύτητα των στρατιωτών. Ου γαρ ήξίουν ετέρων άκούειν, ώς παρ' αυτών του αύτοκράτορος το άρχειν ίγοντος. ΎΗν μέν ουν ουδέ τα τών πολεμίων υγιαίνοντα παντάπασιν ουδέ χειροήθη τοις ήγεμόσιν, άλλ' έμπληκτα και σοβαρά δια τήν αυτήν αίτίαν. Ού μήν αλλ' έκείνοις εμπειρία γε παρήν του μάχεσθαι και του κάμνειν έθάδες οντες ούκ εφευγον, ούτοι δε μαλακοί μέν ήσαν υπό σχολής και διαίτης άπολέμου3 πλείστον χρόνον έν θεάτροις και πανηγύρεσι και παρά σκηνήν βεβιωκότες, ύβρει δέ και κόμπω έπαμπέχειν4 ί^ούΧο^το, προσποιήσασθαι τάς λειτουργίας ώς κρείττονες άπαξιοϋντες, ούχ ώς αδύνατοι φέρειν. eO δέ Σπουρίνας προσβιαζόμενος αυτούς έκινδύνευσε μικρόν έλκοντας άνελεΐν αυτόν. "Υβρεως δέ και βλασφημίας ουδεμίας έφείσαντο, προδότην και λυμεώνα τών Καίσαρος καιρών και πραγμάτων λέγοντες. "Ενιοι δέ και μεθυσθέντες ήδη νυκτός ήλθον επί σκηνήν έφόδιον αιτούντες ■ είναι γαρ αύτοΐς προς Καίσαρα βαδιστέον, όπως εκείνου κατηγορήσωσιν.

1. Sic Coray d'après le Parisin. 1671, le Vatic. 139; un autre ms. du Vatic. Βριξίλω. Cf. infr. X et XVIII.

2. Paris. 1671, Vatic. 139, σουιτώιον; l'autre Vatic. et Frob., Σουϊτώvtov; corrigé par Sintenis 1.

3. Leçon de tous les mss. sauf des Parisin. 1671, 1672 qui ont άπο πολέμου. — 4. Gonject. de Sintenis 1, περιαμπέχειν.