XX. ΚΑΜΜΑ

(Wech., ρ. 2157.) Ήσαν έν Γαλατία δυνατώτατοι τών τετραρχών, και τι και κατά γένος προσήκοντες άλλή- Χοις, 2ινάτος τε και 2υνόριξ. ΤΩν δ Σινάτος γυναίκα παρθένων εσχε, Κάμμαν όνομα, περίβλεπτον μεν ιδέα σώματος και ώρα, θαυμαζομένην δε μάλλον δι' άρετήν. Ου γαρ μόνον σώφρων και φίλανδρος, άλλα καΐ συνετή και

1. Tacite, Mœurs des Germ., VIII, parle à peu près de même des femmes de la Germanie; et l'on sait que longtemps les mœurs furent presque semblables chez les peuples des deux côtés du Rhin. — V. M. Ern. Desjardins, l. c, p. 556.