Tribuns militaires exerçant alors l'autorité consulaire

μαχίμων, ετι δε πλείους παίδων και γυναικών άγοντες, οι μεν έπι τον βορειον Ώκεανον , ύπερβαλοντες τα Ριπαΐα ορη, ρυήναι, και τα έσχατα της Ευρώπης κατασχειν, οι δε, μεταξύ Πυρρήνης ορούς καΐ των "Αλπεων ίδρυθέντες, εγγύς Σεννώνων και Κελτορίων1 κατοικεΐν yçovov πολύν. Όψέ δ' οίνου γευσάμενοι τότε πρώτον έξ 'Ιταλίας διακομισθέντος2, ούτως άρα θαυμάσαι το ποριά, και προς την καινοτητα της ηδονής εκφρονες γενέσθαι πάντες3, ώστ' άράμενοι τα όπλα, και τους γονέας4 άναλαβο'ντες, επί τάς 'Άλπεις φέρεσθαι, και ζητεΐν έκείνην την γήν, ή τοιούτον καρπον άναδίδωσι, τήν δ' άλλην άκαρπον ήγεΐσθαι και άνήμερον. Ό δ' είσαγαγών τόν οινον προς5 αυτούς και παροξύνας έπι τήν Ίταλίαν μάλιστα και πρώτος "Αρρων6 λέγεται γενέσθαι Τυρρηνός, άνήρ επιφανής και φύσει μεν ου πονηρός, συμφορά δε τοιαύτη χρησάμενος. Ήν επίτροπος παιδός ορφανού πλούτω τε πρώτου των πολιτών και θαυμαζομένου κατ' είδος, όνομα Αουχούμωνος. Ούτος εκ νέου παρά τω "Αρρωνι δίαιταν είχε και μειράκιον ών ούκ άπέλιπε7 τήν οικίαν, αλλά προσεποιειτο χαίρειν συνών έκείνω. Και πολύν χρόνον έλάνθανε διεφθαρκώς αύτου τήν γυναίκα και διεφθαρμένος υπ' εκείνης ■ ήδη δε

1. Κελτώριοι, dans le Thésaurus, nouvelle édition : l'auteur de l'article prétend que le texte de Plutarque est altéré. Bryan voulait lire Κελτών. Adr. de Valois pensait que Plutarque avait dû écrire Σουελτήρων. Coray, Κελτιβήρων. OU. Muiler, Elrusc. I, p. 150, Σεγαλαυνών και Τρικορίων.