Comme propriétés de l'État

3. Ici Plutarque semble traduire Cicéron, Divin. ,1, 17.— Cf. A. Gell., V. 8.

XL. (Wech., p. 150.) 'Υπολειπόμενης δε της περί των ύπατικών αρχαιρεσιών φιλονεικίας, ο δή χαλεπώτατον της στάσεως ην και πρώτον ήρξε και πλείστα πράγματα τη βουλή παρέσχε διαφερομένη προς τον δήμον, άγγελίαι προσέπεσον σαφείς2, Κελτούς αύθις από της Αδριατικής άραντας θαλάσσης μυριάσι πολλαΐς3 έπι τήν Ρώμην έλαύνειν. Άμα δε τω λόγω και τα έργα του πολέμου παρήν, πορθουμένης της ^ώρας χαι τών ανθρώπων, δσοις μή ράδιον ην εις τήν Ρώμην καταφυγεΐν, ανά τα Ορη σκεδαννυ μένων. Ούτος δ φόβος κατέπαυσε τήν στάσιν, και συνελθοντες εις ταύτό τοις ποΧΚοϊς οί κράτιστοι και τη βουλή το δημοτικον4 ειλοντο πάντες εκ μιας γνώμης δικτάτωρα το πέμπτον τον Κάμιλλον. 'Ο δ' ην μεν σφόδρα γέρων και μικρόν άπέλειπεν όγδοήκοντα ετη γεγονέναι ■ συνόρων δε τήν ανάγκην και τον κίνδυνον, ούτε ύποτίμησιν ειπών, ως πρότερον, ούτε προφάσει χρησάμενος, αλλ' αύτόθεν ύποστας τήν στρατηγίαν κατέλεγε τους μαχησομένους. Ειδώς δε τής τών βαρβάρων αλκής τήν βιαιοτάτην εν ταΐς μαχαίραις ούσαν, ας βαρβαρικώς και συν ουδεμία τέχνη καταφέροντες, ώμους μάλιστα και κεφάλας διέκοπτον, έχαλκεύσατο μεν κράνη τοις πλείστοις όλοσίδηρα και λεΐα ταΐς περιφερειαις , ώς άπολισΒαινειν ή κατάγνυσθαι τάς μάχαιρας * τοις δε θυρεοΐς κύκλω περι-

i. Vulg. ύπεφαίνετο, corrigé d'après le Parisin. 1673, le Vulcob., etc.