An de R. 386, av. J.-C

2. Fasti consul, ann. U. C. 387, a. Ch. 367 : M. Furius L. f. Sp. n. Camillus V dictator, Hoi gerundœ caussa.

XLI. Έπεί δε πλησίον ήσαν οι Κελτοί περί τον Άνιώνα2 ποταμον, στρατόπεδο ν βαρύ και μεστον άφθονου λείας έχοντες, έξαγαγών τήν δύναμιν ίδρυσε κατά νάπης μαλακής και συγκλίσεις3 πολλας έχούσης * ώστε το μεν πλείστον άποκρύπτεσθαι, το δ* όρώμενον δοκεΐν υπό δέους εις χωρία προσάντη4 κατειλεΐσθαι. Ταύτην δε τήν δοξαν αυτών' ο Κάμιλλος αύξειν βουλεμένος ου προσήμυνε5, των υπό πο'δας ποο^ου^ίνων, άλλα τον χάρακα φραξά μένος ήρέμει μέχρις ού τους μεν εν προνομαις έσκεδασμένους κατεΐδε, τους δ' εν τω στρατοπέδω πασαν ώραν έμπιπλαμένους αφειδώς και μεθύοντας. Τότε δε νυκτός έτι τους ψιλούς προεκπέμψας έμποδων είναι τοις βάρβαρο ις εις τάξιν καθισταμένοις και διαταράττειν ευθύς έπεξιο'ντας, κατεβίβαζεν Ορθρου τους δπλίτας και παρέταττεν (Wech., ρ. 151.) εν τοις έμπέδοις πολλούς και προΑύμους, ούχ ώσπερ οι βάρβαροι προσεδόκων, ολίγους και άτο'λμους φανέντας. Πρώτον μεν ούν τούτο τών Κελτών ανέτρεψε τα φρονήματα παρ' άξίαν έπιχειρεΐσθαι 6 δοκούντων.

1. Vulg. αυτός, corrigé par Goray d'après les Parisin. 1671 et 1673.

2. H. Estienne et les autres éditt. Άνίηνα; Άνίης, gén. Άνίητος dans Denys flalic. A. R., III , 55, VI, 45, etc. Les mss. d'Appien varient pour les cas obliques entre Άν.ήνος et Άνιήντος, etc. Annib., 38, 39, 40; Strab., V, m, 7 et 11, Άνίων. — Chez les auteurs latins Anien, is, Anienus, i, Anio, onis, — auj. le Teverone.