Iliad. XIV (Z), 86 et B

III. (Wech., ρ. 299.) Έπεί δε, του πρώτου τών Καρχηδονίων πολέμων έτει δευτέρω και είκοστω συναιρεΟέντος, άρχαι πάλιν Γαλατικών άγα>νων οιεοέ*/οντο την Ρώμην, οι οέ την ύπαλπείαν1 νεμομενοι της Ιταλίας

νΙνσομβρες% Κελτικον έθνος, μεγάλοι και καθ' εαυτούς οντες, δυνάμεις έκάλουν και μετεπέμποντο Γαλατών τους μισθού στρατευόμενους, οι Γαισάται3 καλούνται, θαυμαστον μεν έδοκει και τύχης αγαθής γενέσθαι το μή συρραγήναι τον Κελτικον εις το αύτο τω Λιβυκω πολεμον, αλλ' ώσπερ έφεδρείαν4 ειληφότας τους Γαλατάς, ορ^ώς και δικαίως άτρεμήσαντας μαχόμενων εκείνων, ούτω τότε δή τοις νενικηκοσιν έπαποδύεσθαι και προκαλεΐσθαι σχολή ν άγοντας * ου μήν άλλα μέγαν ή τε χώρα παρείχε yo%ovb δια τήν γειτνίασιν ομόρω και προσοίκω6 πολέμω συνοισομένοις και το παλαιόν αξίωμα τών Γαλατών, ους μάλιστα Ρωμαίοι δεϊσαι δοκουσιν, άτε δή και τήν πόλιν υπ' αυτών