Proprement : élevant le signe

2. Sur cette soumission des Saliens, v. Amm. Marcell., p. 245, n. 2; v. notre t. V, p. 239, Zosime.

3. Valois, qui cite ce passage (Amm. Marcell., Annotationes, p. 144), traduit : corporibus autem opéras exhibentes, ce qui s'accorde sans doute avec Ja suite des idées, mais ne peut être tiré de ces deux mots : σώματα δ' άγοντας.

206 ΛΙΒΑΝΙΟΣ, ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΕΪΓ IOYAIANQ.

(jtiv ξύλα τε και σίδηρος εις άνάστασιν οικιών , έλέλυτο δε πάς εις ίπάνοΰον αιχμάλωτος, ύπδ του μαστιγοϋντος πρότερον θωπευόμενος, όπως αύτω4 μή μνησικακήσειεν, ους δ' ουκ αν άγοιεν, ών ειλήφεσαν, τεΟνεώτας έδείκνυον. Το δ' εν τούτοις αληθές ύπδ των άφειμένων έκρίνετο. Τοις2 μεν δη μυρίοις στρατιώταις θάλαττα φανεΐσα το πρώτον μετά το πλήθος τών ορών τε και πόνων3, κραυγήν τε εκίνησε και δάκρυα συν χαρά, και περιέβαλον αλλήλους οι κοινωνοί των κινδύνων εκείνων. Ούτοι4 δ' ου θάλατταν • αλλ' ως ειδον αλλήλους, ταυτον εδρών, οι μεν οικείους δρώντες έκφυγοντας δουλείαν, οι δ' οικείους τε και τήν οικείαν απολαμβάνοντες. 2υνεδάκρυε δε και δσον γένους μεν αύτοΐς ου μετειχεν, έώρα δε τάς περιπλοκάς, και ερρει δάκρυα δακρύων άμείνω, ών τα μεν ην διοικιζομένων πάλαι, τα δέ συνιόντων5. Τότε ούτω Γαλατάς δ πόλεμος και διέσπασε και συνήγαγεν, δ μεν δειλία τών έφεστώτων, δ δε ανδρεία πολεμηθείς. Και βουλευτήρια δέ έπίμπλατο, και δήμοι6, και τέχναι και πόροι χρημάτων ψΐ^ο^το, και θυγατέρων εκδόσεις, γάμοι νέων, και άποδημίαι, και έορται, και πανηγύρεις εις κόσμον τον έμπροσθεν ήεσαν ■ ώστ'7, ει τις οίκιστήν καλοίη τών πόλεων εκείνων τον άνδρα τούτον, ούκ αν άμαρτάνοι ■ τας μεν γαρ ήγειρεν οιχομένας, ταΐς δέ μικρού κεκενωμέναις