LXXXIII. (Cas., ρ. 234.) "Οντος δε κατά τήν ϊίοϊον

αύλώνος επιπέδου, τούτου δέ παρά μεν τας εις μήκος πλευράς έκατέρας fiowobç έχοντος υψηλούς και συνέχεις, παρά δέ τας εις πλάτος κατά μεν τήν αντικρύ λόφον έπικείμενον έρυμνόν και δύσβατον, κατά δέ τήν απ' ουράς λίμνην τελέως στενήν άπολείπουσαν πάοο^ον ώς εις τον αύλώνα παρά τήν παρώρειαν, διελθών τον αύλώνα παρά τήν λίμνην, τον μέν κατά πρόσωπον της πορείας λόφον αυτός κατελάβετο, και τους "Ιβηρας και τους Λίβυας έχων έπ' αύτου κατεστρατοπέδευσε, τους δέ Βαλιαρεΐς και λογχοφόρους κατά τήν πρωτοπορείαν έκπεριάγων υπό τους εν δεξιά ^ουνους των παρά τον αύλώνα κειμένων , έπι πολύ παρατείνας ύπέστειλε, τους δ' ιππείς και τους Κελτούς ομοίως των ευωνύμων βουνών κύκλω περιαγαγών παρεξέτεινε συνέχεις , ώστε τους έσχατους είναι κατά ταύτην τήν εισοδον τήν παρά τε τήν λίμνην και τας παρωρείας φέρουσαν εις τον προειρημένον τόπον.