Numides

(Cas., p. 264.) καΐ ταύτην1 εξ αποστάσεως. 'Εναλλάξ δε2 ταΐς σπείραις αυτών παρατεταγμένων, και των μεν Κελτών γυμνών, τών δέ 'Ιβήρων λινοΐς περιπορφύροις χιτωνίσκοις κεκοσμημένων κατά τα πάτρια, ξενΓζουσαν άμα καΐ καταπληκτικήν συνέβαινε γίγνεσθαι τήν προσοψιν. Ην δέ το μεν τών ιππικών πλήθος το σύμπαν τοις Καρχηδονίοις εις μύριους, το δέ τών πεζών ού πολύ πλείους τετρακισμυριων συν τοις Κελτοΐς. Είχε δέ το μεν δεξιον τών Ρωμαίων Αιμίλιος, το δέ εύώνυμον Γάιος, τα δέ μέσα Μάρκος και Γνάιος, οί τω πρότερον έτει στρατηγούντες. Τών δέ Καρχηδονίων το μέν εύ(6νυμον Άσδρούβας είχε, το δέ δεξιον "Αννων • επί δέ τοις μέσοις αυτός ην 'Αννίβας, έχων μεθ' εαυτού Μάγωνα τον άδελφόν. Βλεπούσης δέ τής μέν τών Ρωμαίων τάξεως προς μεσημβρίαν, ως επάνω προεΐπα3, τής δέ τών Καρχηδονίων προς τάς άρκτους, έκατέροις αβλαβή συνέβαινε γίγνεσθαι τήν κατά τον ήλιον άνατολήν.

GXV. Γενομένης δέ τής συμπλοκής τής πρώτης εκ τών προτεταγμένων , τάς μέν αρχάς αυτών τών ευζώνων έπ' ϊσης ην δ κίνδυνος, άμα δέ τω τους "Ιβηρας και Κελτούς ιππείς από τών ευωνύμων πελάσαι τοις Ρωμαίοις, ίποίουν ούτοι μάχη ν αληθινή ν και βαρβαρική ν ■ ού γαρ

1. Vulg. κατ' αυτήν τήν, correct, de Schweigh. qui propose aussi και αυτήν τήν. — Polybe a donné précédemment de plus amples détails sur les armes des Gaulois et leur manière de s'en servir. V. supr. II, xxxvm, p. 106-107. Cf. Strabon, IV, îv, 3, p. 136-137 de notre tome 1; Diodore de Sicile, V, xxx, 3, qui ne fait guère que répéter Strabon (V. ci-après); Plutarq., Camil., xl et xli, et Polyœn., Stratag., V1I1, vu, 2, qui copie Plutarque, etc.