Cf. Pausanias, X, 19. V. notre tome III

2. Discours des Acarnaniens, alliés des Macédoniens, dans les mêmes circonstances.

καΐ τα θηρία, και των φευγοντων όσους ήδύνατο πλείστους έπισπασάμενος, έποιείτο τήν άναχώρησιν παρά τον Τάγον ποταμόν, ώς έπι τάς Πυρήνης ύπερβολάς, και τους ταύτη κατοικοΰντας Γαλατάς (Extr. anc, fragm. VI.)

τους μετ' αύτου γεγονότας Γαλατάς (Extr. anc,

fragm. Ι.)

III. (Cas., p. 625.) Ρωμαίοι δε, τη μάχη κατορθώσαντες, παραυτίκα μεν τον χάρακα διήρπαζον των ύπεναντίων, και πόΧλους μεν των Κελτών, εν ταΐς στιβάσι κο ι μω μένους δια τήν μέθη ν, κατέκοπτον ιερειών τρόπον • συνήγον δε και τήν λοιπήν των αιχμαλώτων λείαν, αφ' ής εις το δημόσιον άνήχθη πλείω των τριακοσίων ταλάντων. Άπέθανον δε τών μεν Καρχηδονίων κατά τήν μάχην συν τοις Κελτοΐς ουκ έλάττους μυρίων, τών δε Ρωμαίων περί δισχιλίους * (Extr. anc, fragm. Ι.)