Ou empan, = 0m

XXXIV. Τοις δ' ήθεσι προς μεν τους κακούργους και πολεμίους ύπάρχουσιν ώμοι, προς δε τους ξένους επιεικείς και φιλάνθρωποι. Τους γαρ έπιδημήσαντας ξένους άπαντες άξιουσι παρ' αύτοΐς ποιεΐσθαι τας καταλύσεις και προς αλλήλους άμιλλώνται περί τής φιλοξενίας ■ οις δ' άν οι ξένοι συνακολουθήσωσι , τούτους έπαινουσι καΙ θεοφιλείς ηγούνται. Τροφαΐς δε χρώνται κρέασι παντοδαποΐς και δαψιλέσι και οινομέλιτος πόματι, χορηγούσης τής χώρας το μεν μέλι παμπληθές, τον δ' οινον παρά τών έπιπλεόντων εμπόρων ώνούμενοι1. (Rhod., ρ. 311.) Χαριέστατον δε τών πλησιοχώρων εθνών αύτοΐς έστι το τών Ούακκαίων ονομαζόμενων σύστημα ■ ούτοι γαρ καθ' έκαστο ν έτος διαιρούμενοι την χώραν γεωργούσι, και τους καρπούς κοι-

1. Selon Posidônios, αρ. Strabon, III, ιν, 13, Marcus Marcellus imposa à la Geltibérie un tribut de 600 talents (3,456,000 fr.), ce qui indique que ce peuple était nombreux et riche : εξ ού τεκμαίρεσΟαι

πάρεστιν δτι και πολλθ\ ήσαν of Κελτίβηρες, και χρημάτων εύποροϋντες, καίπερ ο'ικοΰντες χώραν παράλυπρον. Ce que dit ici Diodore de l'hospitalité des Geltibères ne s'accorde guère avec l'assertion de Strabon, l. c, sur la rudesse de leurs mœurs.