I . Gomp. Catulle, Ep. xxxvi

Nunc Celtiber, in Celtiberia terra,

quod quisque minxit, hoc solet sibi rnane

dentem atque russam defricare gingivam.

XXXV. Έπεί δε τα πεο\ των 'Ιβήρων διήλθομεν, ουκ άνοίκειον είναι διαλαμβάνομεν περί των εν αυτή μετάλλων άργυρειων2 διελθεΐν • αυτή γαρ ή χώρα σχεδόν τι πλείστον και κάλλιστον έχει μεταλλευόμενον άργυρον3 και πολλάς τοις έργαζομένοις παρέχεται προσόδους. Ειρηται μεν ούν ήμΐν και εν ταΐς προ ταύτης βιβλοις4, εν ταΐς περί Ηρακλέους5 πράξεσι, τα κατά τήν Ίβηρίαν Ορη τα καλούμενα Πυρηναία ■ ταύτα δε και κατά το ύψος και κατά το μέγεθος υπάρχει διάφορα των άλλων ■ παρήκει γαρ από της κατά τήν μεσημβρίαν θαλάττης σχεδόν άχρι προς τον υπό τάς άρκτους Ώκεανόν, διειργοντα δε τήν Γαλατίαν και τήν Ίβηρίαν, έτι δε τήν Κελτιβηρίαν, παρεκτείνει6 σταδιους ως τρισχιλιους. Πολλών δε όντων εν αύτοις δρυμών και πυκνών τοις δένδρεσι, φασίν εν τοις παλαιοϊς χρόνο ις υπό τίνων νομέων άφέντων πυρ κατακαήναι παντελώς άπασαν τήν όρεινήν χωράν * διό και συχνάς ημέρας συνεχώς του πυρός έπιφλέγοντος καήναι7 τήν έπιφάνειαν