En latin, Aruns, Aruntis. Tite-Live, V, xxxm

φου και νέας, ής περί πλείστου τήν κοινωνίαν έποιεΐτο, σώφρονος τον άλλον χρόνον άπαντα γενομένης έρασθεις ό νεανίσκος άμα τω σώματι και τήν διανοίαν της ανθρώπου διέφθειρεν, και1 ούκέτι κρύβδα αλλ' αναφανδόν έζήτει αύτη διαλέγεσθαι. Άχθόμενος δη ό "Αρρων τω άποσπασμώ2 της γυναικός, και εφ' οίς ύβρίζετο προς αμφοτέρων δυσανασχετών, τιμωρίαν δε ου δυνάμενος παρ' αυτών λαβείν, άποδημίαν έστείλατο, προφασιν αυτής ποιησάμενος έμπορίαν. 'Ασμένως δε του νεανίσκου τήν άπαλλαγήν αύτου δεξαμένου και παράσχοντος όσων εις τήν έμπορίαν έδεΐτο, πολλούς μεν ασκούς οϊνου τε και ελαίου ταΐς άμάξαις έπιθέμενος, ποΧΚους δε φορμούς σύκων ήγεν εις τήν Κελτική ν. (lbid.)

XI. Οι δε Κελτοι ούτε οινον άμπέλινον ειδο'τες τηνικαύτα ούτε ελαιον οίον αϊ παρ' ήμιν έλαιαι φέρουσιν, αλλ' οινω μεν χρο)μενοι κριθής σαπείσης εν ύδατι χυλω δυσώδει, έλαίω δε συείω στέατι πεπαλαιωμένα) τήν τε δδμήν και τήν γεύσιν άτόπω, τότε δε3 πρώτον άπολαύσαντες ών ούπω έγεύσαντο καρπών, θαυμαστάς όσας εφ' έκαστο) έλάμβανον ήδονάς, και τον ξένον ήρώτων, πώς τε γίνεται τούτων εκαστον και παρά τίσιν άνθρώποις. Ο δε Τυρρηνος προς αυτούς φησιν, ότι γη μεν έστιν ή τούτους έκφέρουσα τους καρπούς πολλή και αγαθή, νέμονται δε αυτήν ολίγοι τινές άνθρωποι και τα εις πόλεμον ουδέν άμείνους γυναικών * υπέθετα τε αύτοΐς μή δι* ώνής αυτά παρ' ετέρων ετι λαμβάνειν , αλλ' έκβαλόντας τους τότε κυρίους ως οικεία