DISCOURS XV. FRAGMENTS

I. Dans une expédition des Celtes contre Rome, un de leurs rois provoqua à un combat singulier celui des Romains, quel qu'il fût, qui serait un homme [de cœur] : alors M. Valérius, un des chiliarques1, qui descendait de ce Valérius Poplicola par qui la ville avait été délivrée des rois, s'avança pour combattre avec le Celte. Quand ils en furent venus aux mains, un corbeau, posé sur le casque de Valérius2, poussait des cris terribles en regardant le barbare, et, toutes les fois que ce dernier voulait porter un coup, s'élançait sur lui, et tantôt avec ses ongles lui déchirait les joues, tantôt avec son bec lui piquait les yeux, et le Celte était hors de lui-même, ne pouvant combattre

i. Tribuns militaires.

2. Tite-Live, Vil, 26 : Namque conserenti jam raanum Romano, corvus repente in galea consedit, in hostem versus, etc.

γενέσθαι1 των φρενών, ουθ' Οπως τον άνδρα άμύνοιτο δυνάμενον συμβαλεΐν, ουθ' όπως τον κόρακα φυλάττοιτο. Ώς δε πολύς έγεγόνει τη μάχη χρόνος, δ μεν Κελτος φέρων επί τον Ούαλέριον τήν μάχαφαν ώς δια της προβολής2 εις τα πλευρά βάψας3, επειτ' έπιπτάντος αύτώ του κόρακος και τας όψεις ορύττοντος, άνέτεινε τον θυρεόν ώς άπελάσων τον ορνιν ■ δ δέ Ρωμαίος έτι μετεωρίζοντος το οτζλον άκολουθήσας κάτωθεν υποφέρει το ξίφος και αναιρεί τον Κελτόν. Ό δέ στρατηγός Κάμιλλος χρυσέω τούτον στεφάνω έκόσμησεν, έπωνυμίαν θέμενος αυτόν Κορβΐνον, από του συναγωνισαμένου κατά τήν μονομαχιαν ζώου * κόρβους γαρ οι Ρωμαίοι καλουσι τους κόρακας • αυτός τε διετέλεσεν εξ εκείνου συμβόλω κατά του κράνους χοα^ού^ενος κοράκι, και ταΐς εικοσιν αυτού πάσαις οι πλάττοντες και γράφοντες τούτο το ζωον έπι τήν κεφαλήν έφήρμοττον. (Ibid.)