Les Gaulois

βεία ήτει) χρυσούς τετρακισχιλίους1. Μετ' où πολύ δε Νικομήδης τους Γαλατάς, οίς ή καταδρομή των Βυζαντίων έγεγένητο, πολλάκις μεν έπιχειρήσαντας [ε£ς]2 τήν Άσίαν περαιωθήναι, τοσαυτάκις δε άποτυχόντας , ουκ άνεχομένων τήν προϊόν Βυζαντίων, επί συνθήκαις όμως παρασκευάζει περαιωθήναι. Αι δε συνθήκαι ■ Νικομήδει μεν και τοις έκγόνοις αεί φίλα φρονύν τους βαρβάρους, και της γνώμης του Νικομήδους χωρίς μηδενί συμμαχεΐν των προς αυτούς διαπρεσβευομένων, αλλ' είναι φίλους μεν τοΐς φίλοις, πολεμίους δε τοις ου φιλουσι, συμμαχεϊν δε και Βυζαντίοις, ει που δεήσοι, και Τιανοΐς δε και Ήρακλεώταις και Χαλκηδονίοις και Κιερανοΐς καί τισιν έτέροις εθνών άρχουσιν. 'Επί ταύταις μεν ταΐς συνθήκαις Νικομήδης το Γαλατικον πλήθος εις Άσίαν διαβιβάζει • ών περιφανείς μεν επί τω3 άρχειν έπτακαίδεκα τον αριθμόν ήσαν, οι δε και αυτών τούτων προκεκριμένοι και κορυφαίοι Λεωννώριος4 ήστην και Αουτούριος5. Αύτη τοίνυν τών Γαλατών ή επί τήν Άσίαν διάβασις κατ' αρχάς μεν επί κακώ τών οικητόρων προελθειν ένομίσθη, τ6 δε τέλος εδειξεν άποκριθεν προς το συμφέρον. Τών γαρ βασιλέων τήν τών πόλεων δημοκρατίαν άφελεΐν σπουδαζόντων, αυτοί μάλλον ταύτην έβεβαίουν, άντικαθιστάμενοι τοΐς έπιτιθεμένοις. Νικομήδης δε κατά Βιθυνών πρώτον, συμμαχούντων αύτω και τών εξ 'Ηράκλειας, τους βαρβάρους, έξοπλίσας, της τε χώρας έκράτησε και τους ένοικοϋντας κατέκοψε, τήν άλλην λείαν τών Γαλατών έαυτοις διανει-