La Canicule

3. Pline, III, xx, 16 : Nulli amnium claritate inferior : Grœcis dictus Eridanus, ac pœna Phaetontis illustratus; augetur ad Canis ortus liquatis nivibus

δύο μέρη κατά τους προσαγορευομένους Τριγαβολους • τούτων δε το μεν έτερον στόμα προσονομάζεται Παδο'α1, το δ' έτερον 'Όλανα. Κείται δ' επί τούτω λιμήν, ούδενος των κατά τον Άδρίαν ήττω παρέχω μένος άσφάλειαν τοις εν αύτφ καθορμιζομένοις. (Cas., ρ. 105.) Παρά γε μήν τοις έγχωρίοις δ ποταμός προσαγορεύεται Βόδεγκος2. Τάλλα δε τα περί τον ποταμόν τούτον ιστορούμενα παρά τοις "Ελλησι, λέγω δή τα περί Φαέθοντα και τήν εκείνου πτώσιν, έτι δε τα δάκρυα των αιγείρων και τους μελανείμονας τους περί τον ποταμον οίκουντας, ους φασι τας έσθήτας εισέτι νυν φορεΐν τοιαύτας άπο του κατά Φαέθοντα πένθους, και πασαν δή τήν τραγικήν και ταύτη προσεοικυΐαν υλην, επί μεν του παρόντος υπερθησόμεθα, δια το μή λίαν καθήκειν τω της Προκατασκευής γένει τήν περί των τοιούτων άκριβολογίαν. Μεταλαβόντες δε καιρόν άρμόττοντα ποιησόμεθα τήν καθήκουσαν μνήμην, και μάλιστα δια τήν Τιμαίου περί τους προειρημένους τόπους άγνοιαν.

XVII. Πλην ταΰτά γε τα πεδία το παλαιον ενί[κοντο Τυρρηνοί, καθ' ους χρόνους και τα Φλεγραΐά ποτέ καλούμενα τα περί Καπύην και Νώλην • α δή και3, δια το πολλοίς έμποδών είναι και γνωρίζεσθαι, μεγάλην έπ'

1. 11 faut peut-être lire Πάδοσα (Gluwer) ou Παδοΰσα, en latin Padusa; Plin. ibid.

2. Pline, 111, xx, 16, Bodincus. Selon Métrodore de Scepsis, cité par Pline, ibid., ce nom est celui que les Ligures donnaient à ce fleuve et il veut dire sans fond; quant à celui de Pade, Padus, ce serait un mot gaulois signifiant sapin, qui serait devenu le nom du fleuve à cause de la multitude d'arbres de cette espèce qui entouraient sa source (quoniam circa fontem arbor multa sit picea, quales gallice vocantur Padï).

3. Les mss. Νωληνάδην. — Cas. corrigeait : Νώλην πεδία et de plus il indiquait une lacune : il a suffi d'une légère correction, & δή κα\, pour le tout.