LES HISTORIENS

GLXIII. Οι δε Φωκαιέες ούτοι ναυτιλίησι μακρήσι πρώτοι Ελλήνων έχρήσαντο * και τόν τε Άδρίην και τήν Τυρσηνίην1 και τήν Ίβηρίην και τον Ταρτησσον ουτοί εισι οι καταδέξαντες. Έναυτίλλοντο δε ού στρογγύλησι νηυσι, άλλα πεντηκοντέροισι. Άπικόμενοι δε ες τον Ταρτησσον2, προσφιλέες εγίνοντο τω βασιλέϊ τών Ταρτησσίων, τω ουνομα μεν ην ΆργανΒώνιος * έτυράννευσε δε Ταρτησσού όγδωκοντα ετεα, έβίωσε δε τα πάντα είκοσι και εκατόν. Τούτω δή τω άνδρι προσφιλέες οι Φωκαιέες ούτω δή τι έγένοντο, ως τα μεν πρώτα σφεας έκλιπόντας Ίωνίην, έκέλευε της έωϋτού χώρης οικήσαι ου,οό $ού\ονται * μετά δε, ως τούτο ούκ έπειθε τους Φωκαιέας, ό δε πυθόμενος τον Μήδον παρ' αυτών ώς αύξοιτο , έδιδου σφι χρήματα τείχος περιβαλέσθαι τήν πόλιν • έδίδου δε άφειδέως ■ και γαρ και ή περίοδος του τείχεος ούκ ολίγοι στάδιο ί εισι * τούτο δε παν λίθων μεγάλων και ευ συναρμοσμένων.

1. Vulg. Τυρρηνία. — Τυρσηνος est cependant très ancien. Hom. Hymn. à Bacch. 8, Hésiod. Théog. 1016, etc.

2. Ταρτησσος OU Ταρτησός. — V. notre t. 1, p. 16, 20, 22, etc. — Strabon, 111, m, 14, cite Hérodote sur Arganthônios , roi des Tartessies.