Tribuns

XLII. 'Αννίβας δε προσμίξας τοις περί τον ποταμόν τόποις, ευθέως ένεχείρει ποιεΐσθαι τήν διάβασιν κατά τήν άπλήν ρύσιν, σχεδόν ήμερων τεττάρων δδον απέχων στρατόπεδο) της θαλάττης. Και φιλοποιησάμενος παντι τρόπω τους παροικουντας2 τον ποταμόν έξηγόρασε παρ' αυτών τά τε μονόξυλα πλοΐα πάντα και τους λέμβους, όντας ικανούς τω πλγ)θει δια το ταΐς εκ της θαλάττης έμποριαις3 πολλούς χρήσθαι τών παροικούντων τον Ροδανόν. "Ετι δε τήν άρμόζουσαν ξυλείαν εξέλαβε4 προς τήν κατασκευήν τών μονοξύλων • Έξ ών εν δυσιν ήμέραις πλήθος άναριθμητον έγένετο πορθμείων, εκάστου σπεύδοντος μή προσδεΐσθαι του πέλας, εν αύτω δ' εχειν τάς της διαβάσεως ελπίδας. Κατά δε τον καιρόν τούτον εν τω πέραν πλήθος ήθροίσθη βαρβάρων χάριν του κωλύειν τήν τών Καρχηδονίων διάβασιν. Ε£ς οδς αποβλέπων 'Αννίβας και συλλογιζόμενος εκ τών παρόντων ώς ούτε διαβαίνειν μετά βίας δυνατόν εϊη τοσούτων πολεμίων έφεστώτων, ουΥ έπιμένειν, μή πανταχόθεν προσδέξηται τους ύπεναντίους, επιγενόμενης της τρίτης νυκτός έξαποστέλλει μέρος τι της δυνάμεως, συστήσας καθηγεμόνας έγχωρίους, επί δε πάντων "Αννωνα τον Βομίλκου του βασιλέως. Οι ποιησάμενοι τήν πορείαν

1. MSS. Bav., Aug., Reg. A. et Vatican. και δια τών χιλιάρχων ύπετίθετο, leçon condamnée par L. Dindorf.