‹ Grammaire comparée des langues de l'Europe latine dans leurs rapports avec la langue des troubadoursChapitre 82 sur 375 · SUBSTANTIFS EN AN · texte numérisé non relu

SUBSTANTIFS EN AN

Roman : Afan , man , pan , etc.

Français : Ahan , main, pain, etc.

Espagnol: Afan, man, pan.

Aujourd'hui la langue espagnole ajoute plus souvent To final euphonique aux substantifs en an; elle en avait autrefois davantage avec la terminaison purement romane,

Quiero fer una prosa en roman paladino.

Vid. de s. Dom. Cob. 2,

On trouve escriban dans le Fuero Juzgo.

Elle conserve encore capellan, capitan, refran,

SACRISTAN, etc.

Portugais :

Autrefois en changeant Vn final. en m, on disait: Affa/Ti, ma//i, pa/^i, etc. etc.

« E ajao por seu afam en cada un anno. »

Testam. del Rey Joam I *.

« Ao quai escriveo huma carta de sua propria mam. »

J. (le Barros, Dec. i, ii, 2.

« Pam meado , pam terceado , pam quartiado. '-

Elucidarlo , v", Pam.

Obedecer a seu capitam.

J; de Barros, II, VIII, 4.

Era ido o capitam d'ella.

J. de Barros , Dec. 1 1 1 , i , 5 .

No&SO ESCRIPVAM.

Liv. Vermelho, do S' Rey D. Affonso.

O dito provedor e escrivam.

Test, del rey D. Joam, i. Dec. 1^16.

Il y a même des exemples anciens de la terminaison purement romane :

Quanta coita e quant affan....

Membre vos quant affan levei.

Cane. ms. Do coll. dos nobres, fol. 75 et 86. I. Cron. del yey Joam, 3" part, p. 3o3.

Italien :

Quoiqu'il ajoute ordinairement Te ou To à la terminaison en AN, on la trouve encore souvent dans les

auteurs.

Affan, man, pan, pian, etc.

Les patois de l'Italie septentrionale rejettent la voyelle finale, et disent an.

Page 1