I. Le comparatif et le superlatif sont
1° en αἰτερος, αίτατος, ;
dans γερ-αιός, vieux ; σχολ-αῖος, otsif; παλ-αιός, ancien ; πλησίος, proche.
2 en ἐστερος, ἐστατοξ,
dans ἄχρατ-ος, pur, sans mélange; ἐρρωμέν-ος, robuste ; ἄφθον-ος, abondant; χαρί-εις, gracieux...
9° en ίστερος, ίστατος,
dans χαχήγορτ-ος, médisant ; κλέπτ-ης,του, voleur; λάλ-ος, bavard; πλεονέχτ-ης,-ου, Cupide.…
4 en οὐστερος, οὐστατος,
dans les adjectifs contractes en 00ç-ovs :
ἁπλοῦς, simple ; ἁπλούσ-τερος,-τατος.
IT. Quelques adverbes ou prépositions forment des comparatifs et des superlatifs plus ou moins irréguliers :
ἄνω, en haul ; ἀνώτερος. Superior ; ἀνώτατος. SUPremus. χάτω, en bas; χατώτερος, inferior; χατώτατος, infimus.
ἐξ, hors de; — ἔσχατος, exlremus.
πρό, devant; πρότερος, prior ; πρῶτος, Pr'imus.
πρῴ, de bonne heure; πρῴτερον, plus L6€, πρῴτατα, érès LL. προὔργον, ulilement; rpodpyraitepos, plus utile; προὐργιαίτατος, lrès utile. ὑπέρ, sur, super: ὑπέρτερος, Superior ; ὑπέρτατος, supremus.
ὕπατος, SUMINUS.
Α πρότερος répond ὕστερος, poslerior, le dernier des deux. À πρῶτος » ὕστατος, pos{remus, le dernier de lous. p
FORME EN ἴων (τιον). ἰστος (n. ον).
101. La forme en ίων, 16105 se rencontre, en prose : 4° Dans deux adjectifs en v<,
ἡδύς, agréable, ἡ δίων, ἥδιστος.
ταχύς, rapide, ράττων (28), τάχιστος.
29 Dans certains adjectifs, dont le comparatif et le superlatif sont irréguliers.
Comparatifs et superlatifs irréguliers.
ἀμείνων, meilleur, ἄριστος a βελτίων, meilleur, βέλτιστος.
ἀγαθός, bon, χρείττων, Supérieur, χράτιστος" λῴων. (rare) plus avantageux, λῷστος L4 . ’ ’ ” αἰσχρός. laid, honteux. αἰσχίων, αἴσχιστος.
ἀλγεινόξ, douloureux, sut ESS ἀλγεινότερος, ἀλγεινότατος.
ἐχθρός. hostile, ἐχθίων. ἔχθιστος.
(inimicus) (ἐχθρότερος). ἐχθρότατος.
5 δ τ, \ χαχίων;, pire (pejor), χάχιστος χαχός, mauvais, son Dre (peer ee ; | χείρων, moins bon (deterior), σχείριστος καλός, beau, χαλλίων, χάλλιστος La ’ ΄ μαχροτερος αγχρότατος.
μαχρός, long, ἶ τή AE ON Pine ᾽ — i 0e μέγας, grand, μείζων, μέγιστος αιχρότερος, μιχρότατος = ΑΕ 9 LE ge Le Ξ λάττων ἐλάχιστος".
txp6 etit, Ἔ Ἐνοας ἢ ΕΎᾺ - H Ed ἥττων", inférieur, uelwy, moindre, -- = ἐλάττων, moins nombreux ἐλάχιστος ὀλίγος, peu nombreux, ce | ν Li + μείων, ολίγιστος πολύς, nombreux, πλείων (neut. πλέον), πλεῖστος. ῥᾷάδιος, facile, ῥάων, ῥᾶστος Déclinaison des comparatifs en ἴων.
102. Ἡδίων, plus agréable (R. ἥδιον et ἥδιοσ", SU. F: N. Ι PEN: N.
N. ἡδίων ἥδιον nôt οὺς ((ονεςὶ ἣδί ὦ ({ova) - en! ᾿ Cnr ’ Υ. ἥδιον not ους ('o1ec) ηδί ὦ (ἰονα) G. ηδίον ος αὶ à g. ἡδιόν ων ἡ ῃ. ἡδίον ! ηδίο σι ἰπι Car ! CES la ! enr y" LA ἢδί ὦ (ἰονα)ὶ ἥδιον nût οὺς (ίονας) ἧδί ὦ (ἰονα) DUEL - Ca’ - sr L4 ΠΥ... ηδίον €, 9 δ. α. D. ἡδιόν ouv, ὅ g.
103. Remarque. --- Πλείων. Π. πλέον. plus nombreux, peut garder ou rejeter l': devant une voyelle brève : G. πλείονος ou πλέονος, etc.
1. Le (χρατύς), fort. — 2. De (ἐλαχύς). pelit.— Ὁ. De l'adv. 4, doucement. 4. Ἣδιοσ perd son σ devant les désinences x, ες, et donne les contrac-
tions ἡδίω, ἡδίους.
δή ADJECTIFS:
