‹ Grammaire historique de la langue française (volume 4)Chapitre 113 sur 125 · LIVRE DEUXIÈME · texte numérisé non relu

LIVRE DEUXIÈME

DÉRIVATION SUFFIXALE.

41 A. Thomas, Les noms composés et la dérivation (Essais de philologie française. Paris, 1897. P. 50 — 74).

84. J. Zettl, Auslautverkennung in der franzôsichen Wortbildung (Jahres-Bericht in der k. k. Staats-Oberrealschule in Eger). Eger,

106. G. KôRTiNG, Die Nominalsaffixe (Formenbau des franzôsischen Nomens, p. 23 — 82).

A. HoRNiNG, Die Suffixe -ïccus,-bccas, -ûccus imFranzôsischen (ZRPh. XIX, 170—188). Cf. Rom., XXIV, 607 et ZRPh., XX, 353.

A. HoRNiNG, Die Suffixe accus, iccus, occus, ucus (uccus) im Romanischen (ZRPh. XX, 335—353). Cf. Romania XXV, 626—627 (G. Paris).

116. E. Etienne, De diminutivis intentivis, collectivis et in malam pariem abeuntibus in francogallico sermone nominibus. Nancy, 1883.

G. Oestberg, Studier ôfver deminutiva och augmentativa Suffix i modàrn Provençalska. Diss. inaug. Upsala, 1903.

E. Ritter, Des noms de famille français à terminaison diminutive (Jahrbuch fur romanische und englische Litteratur, VII, 174 — 180).

120. J. CoLLiJN, Les suffixes toponymiques dans les langues françaises. Première partie: Développement des suffixes latins -anus, -inus, -ensis. Diss. inaug. Upsal, 1902.

Ph. Plattner, Personal- und Gentilderivate im Neufranzôsischen (ZFSL., XI, 105—166).

121, G. CoHN, Die Suffixverwandlungen im Vulgârlatein und im vorlitlerarischen Franzôsisch nach ihren Spuren im Neufranzôsischen. Halle, 1891.

J. Rothenberg, De suffixarum mutatione in lingua Francogallica. Diss. inaug. Berlin, 1880. Cf. ZFSL. III, 558—582 (G. Willenberg).

131. A. Thomas, La dérivation à l'aide des suffixes vocaliques (Essais de philologie française. Paris, 1897. P. 74 — 91).

160. J. CoLLijN, Les suffixes toponymiques dans les langues française et provençale. Première partie: Développement des suffixes latins -anus, -inus, -ensis. Diss. inaug. Upsal, 1902.

175. G. Baist, Das germanische Suffix -ingo (ZRPh., XXXI, 616).

185. A. ZiMMERMANN, Wic siud dic aus dem Romanischen zu erschliessenden vulgàrlateinischen Suffixe -attus (a), -ottus (a) und -ita entstanden? (ZRPh., XXVIII, 343—350).

Page 1