P. 19) | CAPUT III

De Partibus Orationis. 4)

Cux octo sint Orationis partes, Articulus scilicet, Nomen, Pronomen, Verbum, Participium, Propositio, et Conjunctio, de iis singillatim habendus erit sermo, si prius dixerimus quot casus ac numeros vernacula Græcorum lingua admittat.

Quatuor igitur in quocünque numero casus agnoscit, no- s minativum, genitivum, accusativum, et vocativum. Genitivus ultra propriam significationem retinet etiam Dativi, ut σοῦ δίδω tibi do. Accusativus vero non raro ponitur loco genitivi, et præcipue pro articulo cà», ut % τιμήτους pro ἡ τιμήτων honor illorum, et dicunt ἕνα κομμάτι dou pro bou, idest, so Jrustulum panis.

(20) Duo tantum sunt numeri tam Verborum quam nominum, singularis videlicet, et pluralis : respuit namque dualem numerum h:ec lingua, utpote solis Atticis proprium, à quorum melliflua suavitate quanvis longe distet, suas tamen ss habet et Musas et gratias.

Articuli nominibus præfigi debent; sed quando : hoc opus hic labor est. Cæterum vel usus optimus erit præceptor, vel tua temet materna lingua docebit. Nam si tua lingua articulis

14 PORTII

utitur, ubi eos ponere in ipsa conaberis, ibidem collocabis in : greca. Exempli causa, si Gallice loquens dicas, la feste de Nostre Dame, eadem græce vertens enunciabis cum articulo ἡ ἑορτὴ τῆς θεοτόκου: 8i vero dicas, nous avons grande s Feste absque articulo, dices etiam græcè, ἐμεῖς ἔχομεν μεγάλην ἑορτὴν, nullo præposito articulo. | (P.21)Adverte tamen in nomine, 9::;, semper præponendum esse articulum, quanvis in aliis linguis non praeponatur, dicendum enim semper est ó θεὸς cum articulo, unde cum dicunt 10 gloria tibi Deus, addentes articulum aiuntdezx σοι ὁθες. — Adverte etiam Grecos vulgares carere articulis postpositivis, pro quibus Latinorum more relativis qui, quce, quod, utuntur, postponentes ὁποῖος, ὁποῖα, ὁποῖον, ac præfigentes articulos, ὁ, 7», τὸ, ut ὁ Πετρος 6 ónoio; Petrus qui. i$ Tres sunt articuli præpositivi, à quibus genus nominum dignoscitur, ó masculini generis, ἡ foeminini, et τὸ neutrius. Sic autem flectuntur,

Masc. Fam. Neut.

Sing. No. ohic. No. hac. No. ro hoc. 20 Ge. τοῦ Ge. ri Ge. τοῦ Acc. toy AC. Tv AC. To Voc. © Voc. © Vo. «© (P.22)Pl.No. ci hà ^ No. ai vel ἡ να No. τὰ hcc Ge. τῶν Ge. τῶν Ge. τῶν 25 Ac. TOUS Ac. ταῖς vel τῆς AC. Ta Vo. © Vo. o Vo. à

Ex his facile colligi potest quam malé alii notent in plurali articulum f@mininum per οἱ diphthongum, quæ soli masculino generi convenire debet. 5 vel τῆς videtur Ionica loquutio,

30 cujus est mutare in η, nec temere usurpari potest pro αἱ et Tai.