P. 75, I. 18, l'édition originale porte ἐγραφονύντασι
2. P. 76 de l'édition originale, le texte porte eus 029i, ai /AUEY Πραφθή, θελεις 402301, θέλει γραφθή, θέλουσι ypag95, ἴβελε γοαφθὴ. L'iota souscrit est tombé dans l'impression. Cf. p. 25 de l'éd. princeps, plus haut p. 15, qui correspond à la p. 25 de l'éd. pr.
ob
36 PORTII
Plusq. Sing. εἶχα γραφθῇ, εἶχες 7paQ0h, εἴχε γραφθῇ scriptus eran vel fueram.
Plur. εἴχανεν γραφθῇ, εἴχετε γραφθῇ, εἴχασι γραφθὴ. Fut. Sing. θέλω γραφθῇ, θελεις γραφΏῇ, θέλει γραφθῇ scribar. 5 Plur. θέλοµεν γοαφθῇ, θέλετε γραφθῇ, θέλονσι γοαφθῇ. Imperativi.
Pres. Sing. γράφου scribare, xs γραφθῇ scribatur. Plur. a; Ὑραφθοῦμεν (γραφβῆτε) s Ὑραφθοῦνε vel ἆς γραγθοῦσι.
10 Optativi.
Pres. et Imp. Síng. #chx γραφθῆ, fürs; γραφθῇ, ἴθελε γραφθὴ utinam. scriberer.
Plur. Ἰθέλαμεν γραφθῇ, θέλετε γραφθῇ, Ἰθέλασι γραφθῇ. (P.77) Reliqua tempora sunt eadem cum indicativo appositis 15 tantum particulis ἄμποτε vx vel a;. Adde tamen plusquam-perfectum posse etiam exprimi hoc modo. Plusq. Sing. à; ἵμουν γραμμένος, n, ον, &s Yrou γραμμένος, &s ἦτον γραμμένος, tinam scriptus essem.
Plur. à; Ἴμεσθεν γραμμένοι, ax, a. à ἤσθενε γραμμένοι, 20 ἃς ἤτονε γραμμένοι. | Subjunctivi.
Pres. Séng. νὰ γραφθῶ, νὰ γραφθῆς, νὰ γραφθῇ ut scribam. Plur. va γραφθοῦμεν, vx γραφθῆτε, vx γραφθοῦσυ. Reliqua ut in indicativo cum particulis illis νὰ, διανα, 25 ἂν, σὰν, etc. Infinitivus convenit cum subjunctivo. Participii.
Pres. Sing. γραμμένος, γραμμένη, γραμμένον Scriptus, a, um. (P. 18) Plur. γραμμἔνοι, γραμμέναις, γραμμένα scripti, ta, ta. Desumitur hujusmodi participium à perfecto passivo 30 participii græcoliteralis ablato augmento syllabico, utà γεγραμμµένος ablato γε, remanet γοαμμένος, sic à νενιχηµένος victus ablato νε fit wxruévos, et sic de omnibus passivæ vocis.
De Verbis Circumflexis.
s | Due sunt verborum circumflexorum conjugationes, quarum prima est in εις ete, secunda vero in & et à. Utraque habet perfectum in σα, sed penultima modo est e, modo x, modo denique «. Pro quo
Adverte in prima Conjugatione penultimam perfecti tunc
assumere η, quando penultima præsentis est longa, ut τραγουδῶ CGnO, ἐτραγούδησα Cecini, πατῶ Calco, ἐπάτησα calcavi. Ex- (P.79‘)cipe χωρῶ capio, ἐχώρεσα cepi. Quando vero est brevis, penultimam perfecti exire in e, saltem ut plurimum, ut πονῶ doleo, ἐπόνεσα dolui, καλῶ voco, ἐκάλεσα vocavi, βαρῶ per- s culio, ἐδάρεσα percussi, etc.
In secunda conjugatione penultima perfecti sæpissime est in », ut αγαπῶ GO, ἀγάπησα απιαυὲ, νικῶ VÍnCO, ἐνίκησα vici, et alia innumera; excipe γελῶ rideo, ἐγέλασα Τ18ὲ, διφῶ sitio, ἐδίψασα sitivi, πεινῶ esurio, ἐπείνασα esurivi, χαλῶ des- 10 iruo, ἐχάλασα destruxi, σχολὼ vaco, ἐσχόλασα vacavi, ῥιγῶ frigeo, ἐρίγασα frigui, quoa consumo, ἐφύρασα consumpsi : et quadam verba in ερνῶ, ut ζερῶ vomo, ἐξέασα VOMUI, κερῶ infundo, ἐκέρασα infudi, περνῶ Supero, ἐπέρασα SUperavi : item monosyllaba ut exo disrumpor, ἔσκασα disrup- 15 tus sum, σπῶ vello, ἔσπασα velli, quorum composita retinent eandem penultimam. ἐπαινῶ vero, et καταφρονῶ ha(P. 80)bent c, in penultima preteriti ut ἐπαίεσα laudavi, ἐκαταφρόνεσα contempsi. Hzc autem sunt penitus anomala βαστῶῷ duro vel tolero, ἐδάσταζα duravi vel toleravi, πετῶ volo, ἐπέταξα 20 volavi, et ejus composita.
Exemplum Verbi Circumflexi in εἲς.
Verbi Activi Indicativi.
Pres. Sing. πατῶ, πατεῖς, πατεῖ calco.
Plur. πατοῦμεν, πατεῖτε, πατοῦσι Vel πατοῖνε. 25 Imp. Sing. ἐπάτουν, ἐπάτειες, ἐπάτειε calcabam. Plur. ἐπατούσαμεν, ἐπατεῖτε, ἐπατοῦσαν.
Perf. Sing. ἐπάτησα, ἐπάτησες, ἐπάτησε, calcavi.
. Plur. ἐπατήσαμεν, ἐἑπατήσατε, ἐπάτησαν vel ἑπατήσασι. Plusq. Sing. εἶχα πατήσει, εἶχες πατήσει, εἶχε πατήσει calcaveram. xo (5.81) Plur. εἶχαμεν πατήσει, εἴχετε πατήσει, εἴχασι πατήσει.
Fut. Sing. θέλω πατήσει, θέλεις πατήσει, θέλει πατῆσει calcabo. Plur. θέλοµεν πατήσει, θέλετε πατήσει, θέλουσι πατήσει.
Imperativi.
Pres. Sing. πάτησε calca tu. à; πατήση calcet ille. 35 Plur. à; πατήσωµεν, πατήσετε, ἃς πατήσουνε.
1. P. 78, 1. 15, l'édition originale porte a; et à.— P. 79,1. 7, penulti. à la fin de la ligne, avec un point.
PORTII
Cæteri modi et tempora conveniunt cum Indicativo, additis
de more particulis illis διακριτικαῖς vx, διανὰ, ἄνποσες, etc. ut constat ex Darytonis.
Participii.
s Pres. πατῶντας, omnis generis et indeclinabile formatur à
Pres.
Imp.
Plusq.
Fut.
præsenti indicativi addita tantum syllaba vraz, ut πατῶ, πατῶντας calcans.
Verbi circum/lexi Passivi Indicativi.
Sing. πατοῦωαι, πατειέσαι͵ πατεῖται Vel πατειέται calcor..
Plur. πατειούμεσθεν, πχτειοῦσθε vel πατειέσθε, πατειοῦνται. Sing. ἐπατειούµουν, ἐπατειούσου; ἐπατειοῦντο Vel ἐπατειέτον calcabar. | Plur. ἐπατειούμεσθεν; ἐπατειοῦσθε Vel ἐπατειέσθε, επχτειοῦνταν. Sing. επατήθηνα vel ἐπατήθην, ἐπατήθηκες vel ἐπατήθης, ἐπατήθηκε vel επατήθη calcatus fui.
Plur. ἑπχτηβήκαμεν vel ἐπατήθωμεν, ἐπατηθήκατε vel έπατήθητει ἐπατηθήκασι vel ἐπατήθησαν.
Sing. εἶχα πατηθῆ, εἶχες πατηθῆ, εἶχε πατηθὴ calcatus fue- Tam.
Plur. εἴχαμεν πατηβῆ, εἴχετε πατηθῆ, εἴχασι πατηθῇ. Sing. θέλω πατηβῆ, θέλεις πατηβῆ, θέλει πατιθῆ calcabor.
(P. 83) Plur. θέλοµεν πατηθῇ, θέλετε ravra, θέλουσι πατηθη.
Imperativi.
Pres. Sing. πατήσου calcare lu. à; nazv95, calcetur ille.
Plur. xs πατηθοῦμεν, πατηθῆτε, a; πατηθοῦνε vel πατηθοῦσι. et reliqua ut in γράφοµαι.
Participii.
Pres. πατηµένος, πατηµένη, marruévoy, calcatus, a, um. à Græ-
co-literali πεπατηυένος priore syllaba recisa : vel (ut morem geram iis qui Græco-literalem grammaticam non legerunt,) ab ἐπάτησα perfecto activo indicativi, mutata σα in µενος, quia penultima est longa, nam quum est brevis remanet c, et vertitur tantuma in µενος, ut patet in ἐκάλεσα VOCAVI, καλεσμένος vocatus. quod etiam verum est in Verbis barytonis, quorum præte(P. 84)ritum est in σα, ut ὁμόνοιασα conveni, ὁμονοιασμένος qui cum alio convenit : quorum autem preteritum est in Ya, $ vertunt in µ et « in µενος ut ἔγραψα scripsi,
γοαμμένος Scriptus : quorum in £x (dummodo non veniant ab aliquo præsente in £o) mutant Ein y, et a in µενος, ut ἐδιάλεία selegi, Φιαλεγωένος selectus; dixi dummodo non veniant ab aliquo presente in ζω, quia tunc £ transit in z, ut à κράζω 9000, É«oata, χρασµένος, 5 φωνάζω Clamo, ἐφώναία, φωνασμένος clamatus, etc. imo in iis, quæ derivantur à verbis in σσω mutant E præteriti in 4, ut τάσσω promitto, ἔταξα, ταµμµενος promissus. Tandem ubi sunt immutabilia À et p, observantur mutatione « in μένος, et ablatione augmenti syllabici si fuerit, ut éjaAa (P. 85) cecini, 'aXu£vo; cantatus, ἔσπειρα Semáinavi, enzoucvos seminatus. Ubi duo adverte primum penultimam perfecti in ρα, verti semper in α in participio passivo, ut patet in exemplo posito, et in aliis infinitis. Secundum verbum yaiooux leor, excipi ab hac regula, utpote anomalum, cujus perfectum est ἐχάοηκα lavtatus sum, participium autem passivum χαρούμενος lœtus.
Sola præterita in px formant participia passiva in µενος mutando α in e, ut ἔκαμα feci, καμωμένος factus. Sed in vx ver- 20 tunt v in p, et α in μένος ut ἔχρυα judicavi, χριµένος judicatus.
Hic modus formandi participia passiva à perfecto activo facilior sinecontroversia, aptiórque ad instruendum tyronum animos videtur illo, quem tradidit P. Hieronymus Germanus οὔ Societatis Jesu in Dictionario (P. 86) suo Italo-Græco animadversione 4. de formatione participiorum, nam cum dicat participium passivum formandum esse à presente passivo mutando αι in e, et addendo vs, ut à 7ozgoua inquit, fieri debet yoxpouevos. Deinde vertendo qo in p, ypauuévos Scriptus, 30 non unum nobis effingit participium, sed plura, præterquam quod etiam non tradit regulam generalem pro omnibus aliis verbis, ut patet in σθείροµαι corrumpor, cujus participium est φθαρµένος corruptus, et in χαλοῦμαι destruor, cujus participium χαλασμένος destructus, nec potest dici quomodo formari possint à præsente. Hæc autem obiter dixi non ut talis tantíque Viri auctoritati derogarem, qui optime omnium nostris hisce seculis arcana hujus Grece linguæ penetravit, multósque nobis Gordianos nexus mira dilucidáque brevitate dissolvit, sed ut faciliorem (P. 87) meo judicio, incipientibus viam aperirem ad participiorum passiva: vocis efformationem.
40 PORTII
Circumflexorum in à; Exemplum.
Verbi Activi Indicativi.
Pres. Sing. ἀγαπῶ, ayxr2;, cyxni amo.
Plur. αγαποῦμεν, αγαπάτε, ἀγαποῦσι vel αἀγαποῦνε. 5 Imper. Sing. αγάπουν, αγαπας, ἄγαπα. amabam. Plur. ἀγαπούσαμεν, ayant, αγαποῦσαν.
Perf. Sing. ἀγάπησα, αγάπησες, ἄγάπησε amavi. Plur. αγαπήσαµεν, αγαπήσατε, αγαπήσασι vel ἀγαπήσανε. Plusq. Síng. cya αγαπήσει, εἶχες ἀγχπήσει, εἶχε ἀγαπήσει απια- 10 veram.
Plur. εἴχαμεν ἀγαπήσει, εἶχετε ἀγαπήσει, εἶχασι αγαπήσει. Fut. Séngy. Jo ἀγαπήσει, θέλεις αγαπήσει, (P. 88) θέλει αγαπήσει amabo.
Plur. θέλοµεν αγαπήσει, θέλετε αγαπήσει, θέλουσω ἀγαπήσει.
15 Imperativi.
Pres. Sing. αγάπησε vel αγάπχ ama tu. à; ἀγαπήσῃ amet ille. .
Plur. x αγαπήσωμεν, ἀγαπήσετε vel ἀγαχπᾶτε, as αγαπήcow. Cetera vide ut in barvtonis.
20 Participii.
Pres. Sing. ἀγαπῶντας amans. ab αγαπῶ accentu immutato, et addito tantum vrac, est omnis generis, et numeri.
Verbi Passivi Indicativi.
Pres. Sing. ἀγαποῦμαι, ἀγαπᾶσαι, αγαπᾶται Qmor.
25 Plur. ἀγαπούμεσθεν, ayxnào0:, αγχποῦνται. Imp. Sing. ἀγαπούμουν, ἀἄγαπουσου, œyxroïro, Vel ayznárov amabor.
(P. 89')Plur. αγαπούμεσθεν, ἀγαπᾶσθε, γαποῦνταν. Perf. Sing. ἀγαπήθηκα, αγαπήθηλες, αγαπήθηκε amatus fui.
30 Plur. αγαπηθήκαυεν, αγαπηθήκατε, αγαπηθήκασι. Plusq. Sing. sx ἀγαπηδὴν εἶχες αγαπηθὴ, εἶχε ἀγαπηθὴ amatus fueram.
Plur. εἴχαμεν αγαπηθη, εἴχετε cyan, εἴχασιν xyxnrfin.
1. P. 89, lignes 7-8 de l'édition originale, le texte porte εἴχες 7yorx9z, eus ἀγαπχθᾳ. De même &yarr0, sans iota souscrit, à tout le paradigme du plur. du plusq., du futur et de l’impér. prés., où le texte donne aussi fac ut amaris, —P.90 et 91, on lit σταθῃ dans le texte, à tout le paradigme.
Fut. Sing. θέλω ἀγαπηθῇ, θέλεις œyarrôn, θέλει αγαπιθῇ amabor. Plur. Θέλομεν ἀγαπυβῇ, θέλετε ἀγαπηθὴ, θέλουσιν yaris.
Imperativi.
Pres. Sing. ἀγαπήσου fac ut ameris. a; αγαπηθῇ ametur ille. Plur. à; αἀγαπιβοῦμεν, αἀγαπηβῆτε, às αγαπιβοῦν. Reli- 5 qua ut in Barytonis.
Participii.
Pres. ἀἂγαπημενος, ἀγαπημένη, ayamrutvo amatus, a, um. vide
quæ (P. 90) diximus in participio verbi πατοῦμαι. Atque hzc de circumflexis. 10
Dx ΥΕΕΒΟ SUBSTANTIVO εἶμχι. DE AUXILIARIBUS θέλω ET ἔχω, ALIÍSQUE VERBIS ANOMALIS.
Verbi S'ubstantivi Indicativi.
Præs. Sing. eux, εἶσαι, εἶναι Sum.
Plur. εἴμεσθεν, εἶσθε, εἶναι. 15 Imp. Sing. ἥμουν, ἤσουν, ἦτον eram.
Plur. ἦμεσθεν, rate, ἦταν vel ἧσαν.
Perf. Sing. ἐστάθικα, ἑστάθγχες, ἑστάθηκε fui. Plur. ἐσταθήκαμεν, éorafiaate, ἐσταθήχασι vel ἑσταθήκανε. Plusq. Sing. εἶγχα σταθῇ, εἶχες σταθῇ, εἶχε σταθῇ fueram. 20 Plur. εἴχαμεν aza05, εἴχετε σταθῇ, € yav: σταθῇ. Fut. Sing. θέλω σταθῇ, θέλεις σταθῇ, θέλει σταθῇ ero. (P.91) Plur. θέλοµεν σταθῇ, θέλετε σταθῇ, θέλουσι σταθῇ. Dicitur etiam non incongrué :
Sing. θέλω emma, θέλεις tsar, θέλει εἶναι. 25 Plur. θέλοµεν εἶσθαι, θέλετε εἴσλχι, θέλουσιν εἰσθαι. Imperativi.
Pres. Sing. à: εἶσχι sis tu. à; etvx sit ille. Plur. ἂς εἴαεσθεν, a; εἶσθε, a; εἶνχι͵ et cætera ut in Indicativo. 30 Participii.
Pres. ὄντας cum sim, omnis generis, numeri, et personæ.
Dicitur etiam ἔστοντας vel ἔσσοντας, sed uná cum particula xai, et aliquo verbo.
42 PORTII Verbi θέλω Indicativi.
Præs. Sing. θέλω, ἠέλεις vel Οἳς, θέλει vel 6: volo. Plur. θέλοµεν vol θέωεν, θέλετε vel (PD. 0902) θέτε, βέλουσιν vel θεσι͵ et dou vel μα ὁ Imper. 2111. ἔθελα vel Ἰθελα, ἔθελες, ἔθελε volebam. Plur. ἐθέλαμεν, ἐθέλετε, θέλανε vel εθέλασι.
Perf. Sing. ἐθέλησα vel ἠθέλησα, ἐθέλησας, ἐθέλησε volui. Plur. εθελήσαμεν, ἐθελήσατε; ἐβελήσανε vel εθέλησαν, vel ἐθελήσασι.
10 Plusq. Séng. etyx θελήσει, εἶχες θελήσει, εἶγε θελήσει. volueram, etc.
Fut. Sing. θέλω θελήσει, θέλεις θελήσει, θέλει θελήσει volem, etc. Imperativi.
Pres. Sing. rue vx θέλης fac ut velis. az wxun vx θέλη velit 15 ille.
Plur. A; wxumuzs νὰ θἔλωμεν, κάμε νὰ θελετε; Ga κάμουν νὰ θέλουνε, vel &; γάμουσι νὰ θέλονσι.
Dicitur etiam in secunda persona singulari κάμε vx θε- Añons, etc.
«o (P. 93) Participü.
Pres. θέλοντας, volens. omnis generis, numeri, ac persona.
Verbé £y» Indicativi.
Ῥγωβ. S'ing. Exo έχεις, ἔχει habeo.
Plur. 2422221 ἔχετε, ἔχονσι VO] ἔχουνε.
2; Imp. Sing. είχα, ειχες, ειχε habebam.
Plur. εἴγαμεν, εἴχετε, εἶχανε Vel εἴχατι.
Perfecto proprio, et plusquam-perfecto caret, pro quibus utitur perfecto, et plusquam-perfecto verbi κοατῶ teneo, ut ἐκράτησα habui veltenui, εἶχα κοατήσει habueram,
30 vel tenueram.
Fut. Sing. θέλω ἕ ys θέλεις ἐ ἔχειν θέλει ἔχει habebo.
Plur. ο λομεν à ἔχει, θέλετε ἔχει, 0έλουσιν ἔχει.
(Ρ. 94) Imperativi.
Praes. Sing. ἔχε habe. Z; &ya habeat ille.
jb Plur. ας ἔχωμεν, ἔχετε, a5 ἔχουσι Vel ἔχουνε, Participii.
Pres. ἔχοντας habens. omnis generis, numeri, ac persons.
Age jam anomalorum aliorum precipua flexiones in medium afferamus. Anomala, quæ potui in hac lingua notare, quanvis ordine
alphabetico ad majorem eorundem cognitionem, ac distinctionem collegerim, ac distribuerim, generatim tamen reduci s possunt ad illa, quae desinunt in zv», quorum perfectum in σα, Ut ἁμαστάνω pecco, ἁμάρτησα peccavi.ltem in αίνω quorum perfectum modo est in v«z, modo in σα ut inferius patebit. item in ένω, quorum perfectum in εσα, et denique omnia composita verbi ἔχω, quæ eandem cum illo sor(P. 95)- 10 tiuntur conjugationem. Jam singula ordine literarum exponamus.
Ἀμαρτανω pecco. perf. ἁμάρτησα peccavi.
Ανηξαίνω ascendo. perf. ὠνέδηια ascendi. imperativi pra- 45 sens ἀνέθα ascende. Nota βαίνω simplex non reperiri, sed ejus composita frequenter apud nostros Græcos usurpari ; quæ tamen omnia sunt anomala.
Avyxerew) Tresuscito alios. perf. ἀνάστησα resuscitavi. At ἀνχστένουαι Surgo. perf. habet αναστάθηκα suriexi, et impe- 2 rativum ἀνχστάσου Surge.
Αποζγαίνω finem. sortior. perf. ἀπόθγα vel αποθγῆκα, val ar rex finem sortitus sum.
Adam augeo. perf. αὔξησα et αὐξαίνω, πὔξησα. |
Ἀφήνω, relinquo. perf. ἄφησα, reliqui. 25
Βάξω, βάλλω vel favo pono. perf. ἔθαλχ posui. et imperat. βαλε pone.
(P. 96!) Βιζάνω sugo. perf. εξίζασα suxi.
Βλέπω video. perf. ειδα vidi. unde fut. θελω εἰδῇ videbo. 30
Βόσκω pasco. perf. ἐθόσκησα pascui. [όσκομαι vero pascor. | perfectum habet ἐδοσκήθηκα pastus sum.
Γδήνω spolio. perf. ἔγδησα spoliavi.
Δένω lígo. perf. ἔδεσα ligavi.
Δίόω vel δίω do. perf. ἔδωκα vel ἔλοσα dedi. imperat.
1. P. 96, 1. 3 de l'éd. orig., le texte porte sidz. — P. 97, 1. 10 de l'éd. orig., le texte porte εὐτύχησα.
44 PORTII
do; da. et in plurali dore date. passivum δίδοµαι habet ἐλώθηχα datus sum. imper. ὁόσου tradaris.
Διαθαίνω transeo. perf. éduerxa transii. cujus secunda pergona ἐδιάθηκες et ἐδιάδης, et tertia εδιάθηκε vel ἐδιάθη. atque hoc s observandum est in omnibus compositis verbi βαίΐνω.
Εμπαίω éngredior. perf. ἦμπα vel ἐμπῆχα ingressus sum. imperativus ἕαπα ingredere.
(P. 97) Entruyziyo acquiro. perf. ἐπίτυχα acquisivi.
10 Ἑὐγαίνω 63160. perf. wvya vel εὐγῆκα exivi. fut. θέλω εὔχει. imperat. εὖγα été.
Εὐρίσκω invenio. perf. wwox vel nüoma inveni. fut. θέλω ever inveniam. imperat. eux. Eodem modo conjunguntur ejus composita, ut ζανανρίσκω reperio. perf. ἐξαναῦύμα Te-
15 perí, etc.
Εὐτυχαίνω feliciter ago. perf. evroyvaa feliciter egi. Z
Ζεσταίνο calefacio. inperfectum habet εζεσταυα et ἐζέστανα
calefaciebam. perf. εζέστασα culefeci. et participium pas- 20 Sivum ζεσταμένος calefactus.
Hzeopo scio. perf. ἔμαθα scivi. fut. θέλω µαθει sciam. imper. ἤξευρε Vel µαάθε scias, vel xaus vx uaonc fac ut scias. subjunct. νὰ µάθω, vel νὰ Ἠξεύρω, ut sciam. participium passivum µαθη-
25 µενος SOlitus vel assuefactus.
(P. 98!) Καίω «ro. imperfectum ἔχαια urebam et xavyo. uro. imperf. ἔκανγα. perfectum habent ἔκαψα ussi. passivum xzioux uror. habet imperf. ἐκαίουμουν urebar. et
30 καύγομαι, ἐκαύγουμουν, at perfectum utriusque est ἐκάηκα usius sum. imperat. xæbou urere, e; καῇ uratur ille. subjunct. να xxy& ut urar. partic. καμμµένος ustus.
Καταθχίνω vel κατηθαίω descendo. perf. ἐκατήθηκα descendi. vide quz diximus in διαθαίνω.
3$ Καταλαμθάνω comprehendo. perf. ἐκατάλαθα comprehendi. imper. χατάλαθε comprehende.
Keodaíwo lucror. perfect. ἐκέρησα vel éxépóewea lucratus sum.
1. P. 98 de l'éd. or., κατά finit la 1. 14, et λαθε commence la ligne 15, mais au lieu de trait d'union, il y a écrit κατά. avec un point.
GRAMMAIICA 45
λαθχίνω lateo. perf. ἐλαθα latui.
Aayaiw» sortior. per. ἔλαχα sortitus sum.
Λέγω dico. perf. einx dixi. fut. θέλω eine: dicam.
(P. 99) Μαζώνω colligo. perfect. éuxburx collegi.
Μαθαίω disco. perfect. Eux9x didici. imperat. µαθε disce. subjunct. yx uxo ut discam.
Μεταλάθω communico et communicor. perf. ἐμετάλαδα communionem dedi vel accepi. 10
pat C»
Ἐκναθλαστάνω vel ζανχθλασταίνω germino. perf. ἐξαναθλάστησα germinavi.
Ἐαναθλέπω iterum video. perf. ἐζανᾶδα iterum vidi. imperat. ἔαναειδε iterum vide. 15
Ξαναλέγω repeto. perf. ἐξαναπα repetii.
Ἐαναψυχαίνω hilaresco. perf. ἐξαναψύχησα exhilaratus sum.
Ἐαπερνῶ &xcello. perf. ἐξαπέρασα excellui. imperat. ξαπέρασε excelle.
Ἐεθυμαίνω animo deficio. perf. ἐξεθύμησα animo defeci. 20.
Ἐεπέφτω prœterlabor. perf. ἐξέπεσα præterlapsus sum.
(P. 100) Ξερνῶ evomo. perf. ἐξέρασα evomui.
Ἐεχάνω obliviscor. perf. &éyacx oblitus sum.
Παγω, πχγαίνω Vel πηγαίω eo. imperf. ἐπήγαινα ibam. perf. 25 eria ivi. imperat. us, 1. subjunct. νὰ rayo ut eam. πάγω autem fit per syncopen à παγαίνω, unde retinet syncopen in omnibus personis, et numeris, ut πάγω, πᾶς, nz. plur. πᾶμεν, πᾶτε, πᾶσι Vel πᾶνε.
Παθαίνω patior. perfect. ἔπχθχ passus sum. imperat. mate 30 vel πάθχυε patiare. Hanc eandem flexionem sequuntur ejus composita χακοπαθχύω mala, tolero, etc.
Πέφτω cado. perf. ἔπεσα cecidi. Sic omnia ejus composita. Πιάνω accipio. perf. ἔπιχσα accepi. imperat. ruse et ἔπαρε, accipe. item et ejus composita. 35 Πίνω bibo. perf. ἥπιχ vel ἔπιχ bibi (P. 101). imperat. ru
bibe. subjunct. yz πιῶ ut bibam.
Πνεω $piro. perf. ἔπνευσα spiravi.
Ποδαίνω vel ποδήνω ocreas induo. perfect. ἐπόδῃσα ocreas indui. 40
40 .PORTII
P Pryxo» ad regulam dirigo. perf. ἐριγάρησα ad regulam direxi. Est verbum Italicum à Græcorum vulgari lingua usurpatum; Sicut et sequens.
5 Páuzxoo discriméni ezpono. perfect. ἐῤῥιξικάρησα discri ini
e. posui.
by
Σθειῶ extinguo et extinguor. perf. ἔσθησα extinzi et extinclus Sum. at actyo, ἔσέισα idem significat.
10. Σιανω accomiorlo. perf. ἔσιασα accommodavi. Σχχώγω incurvor. perf. ἔσκνψα incurvatus sum, tanquam à σκυγτω.
Σταννιάρω Stanno illino. imperfect. ἐσταννιάρζα. perf. ἐσταννιάρισα stanno illinivi. B | 4$ (P. 102) Ὑτεχομαι Sto. perf. ἑσταβηχα steti. imperat. στέχον vel στάσον sta. subj unct. yx σταθώ ut stem.
Σωπχίνω taceo. perf. ἐσώπασα (acui. imperat. σῶπα lace. subjunct. νὰ σωπασω ut taceam.
| | T ων Ἰασσάρω lao. imper. ἑτασσάρζα taxabam. perf. ἑτασσχρισα ἰαταυὲ. est verbum mutuatum ab Italis. | Toy» Mmanduco preter propriam, germanämque flexionem, hanc quoque sibi communiter usurpat. τοώγω, τοῶς; sp». plur. τρῶμεν, cw», τωῶσι Vel -τοῶνε. imperf. ἔτρογα a; mandiucabanmn, ἔτρως, ἔτρο. plur. ἐτρώγαμεν, ετρῶτε, ἐτρώγοσι vel ἐτρώγχνε. perf. £jxyx manilitcavi, £yxz;, £x. plur. ελάγαμεν. Entre, ἐφάγανε vel ἐνᾶτι. fut. θέλω φάγει manducabo. imperat. GXJE manducea, a2; 92 manducet ille. subjunct. νὰ y, ut manducen.
30 (P. 103) Y Ὑπαγω €0, dicitur per syncopen πάγω. imperf. ἐπήγχινα ibam, à πηγαίνω. perf. ἐπῆγα ivi, etc. vide supra in mzye.o.
Φεύγω fi gio. perf. ἔφνγα figi. imperat. 927e futJe. .:3$ — düxy» vel οτανω assequor. perf. ἔθασα assequutus sum. Xay» perdo. perf. ἔχασα perdidi.
X204» ore aperto conjicio. imperfectum £/zcxa, et non plus ultra.
