Droits de l'évêque sur les instituts quêteurs
8. Droits de l'évêque quant aux confessions, prédications, etc.
9. L'institut administre ses biens, l'évêque surveille l'administration des fondations pieuses, etc.
10. Droits de l'évêque sur les établissements d'instruction et de bienfaisance.
11. Droits de visite de l'évêque sur les chapelles, sur la discipline, les écoles, etc. Interdiction de s'immiscer dans l'administration économique de l'Institut que talis.
Clauses finales.
LEO EPISCOPVS
SERVVS SERVORVM DEI AD PERPETVAM REI MEMORIAM
Conditae a Christo Ecclesiae ea vis divinitus inest ac fecunditas, ut militas anteactis temporibus, plurimas aetate hac elabente utriusque sexus tamquam familias ediderit, quae, sacro votorum simplieium suscepto vinculo, sese variis religïonis et misericordiae operibus sancte devovere contendunt. Quae quidem ]»leraeque, urgente caritate Christi, singularis civitatis vel dioecesis praetergressae augustias, adeptaeque, unius eiusdemque vi legis commuuisque regiminis, perf'ectae quamdam consociationis speciem, latins in dies proferuntnr. — Duplex porro eai'umdem est ratio : aliae, quae Episcopornm solummodo approbationem nactae,ob eani rem dioecesanae appellantur; aliae vero de quibus praeterea romani Pontificis sententia intercesait, seu qnod ipsarum leges ac statuta recognoverit, seu qimd insnper commeudationem ipsis ai)probationemve impertiverit.
Iam in binas huinsruodi religiosaruin Fainiliarum classes quaenam Kpisrnporum iura esse op<>rtcar, quaeque vicissim illariiiu in Epiacopos officia, .-uni qui opinentur incertam controveraumqae manere. — Profecto, ad dioecesana* oonsociationes qnod attinet, res non ita se dal laborioaam ad expediendam ; eae
Const. Gondilae. 41» 7
quippe unâ inductae sunt atque vigent Antistitum sacrorum auctoritate. At gravior sane quaestio de ceteris oritur, quae Apostolicae Sedis comprobatione snat auctae. Quia nimirum in dioeceses plures propagantur, eodemque nbiqne iure unoque utuntur regimine ; ideo Episcoporum in illas auctoritatem opus est temperationem quamdam admittere certosque limites. Qui limites quatenus pertinere debeant, colligere licet ex ipsa decernendi rationes Sedi Apostolicae consueta in eiusmodi consociationibns approbandis, scilicet certain aliquam Congregationem approbari nt piam Societatem votorum simplicium, sub regimine Moderatoris generalis, salva Ordmariorum iurisdictione ad forma m sacrorum canonum et Apostolicarum constitutionum. — Iamvero perspicuum inde fit, taies Consociationes neque in dioecesanis censeri, neque Episcopis subesse posse nisi intra fines dioecesis cuiusque, incolumni tamen supremi earnnidem Moderatoris administratif me ac regimine. Qua igitur ratione summis societatum h arum Praesidibns in Episcoporum iura et potestatem nefas est invadere ; eûdem Episcopi prohibentnr ne quid sibi de Praesidum ipsorum auctoritate arrogent. Secus enim si fieret. tôt moderatores istis Congregationibus accédèrent, quot Episcopi, quorum in dioecesibus alumui earum versentur; actumque esset de administrationis unitate ac regiminis. — Concordera atque unanimem Praesidum Congregationum atque Episcoporum auctoritatem esse oportet; at ideo necesse est alteros alterorum iura pernoscere atque intégra custodire.
là autem ut, omni submota controversia. plene in posterum fiât, et ut Antistitum sacrorum potestas, quam Xos, uti par est, inviolatam usquequaque volumus. nihil uspiam detrimenti capiat; ex consulto sacri Consilii Episcopis ac Religiosorum ordinibus praepositi, duo praescriptiouum cajiita edicere visum est ; alternm de Sodalitatibus quae Sedis Apostolicae commendationem vel approltationem nondum suntassecutae, alterum de ceteris, qnarum Sedes Apostolica vel leges recognovit vel institutuin commendavit aut approbavit.
Caput primum haec habet servanda :
