‹ Guide du prêtre dans ses prédications choix et développements des sujetsChapitre 26 sur 138 · UNE PROCESSION DU T. S. SACREMENT EST UN TRIOMPHE · texte numérisé non relu

UNE PROCESSION DU T. S. SACREMENT EST UN TRIOMPHE

Dans ce triomphe une partie éclate aux yeux; une autre, cachée aux sens, n'est aperçue que du regard de la foi.

Une partie éclate aux yeux dans ce triomphe, — Nous pourrions décrire la pompe d'une Procession : la cité tout entière sous ses joyeuses parures; de gracieux cortèges, des chants sonores, d'éclatantes harmonies et, dans les temps

de foi, spectacle plus imposant, des foules profondes se précipitant à la suite de l'Hostie divine, et, à leur tête, ce que les Ordres de l'I^^tat ont de dignitaires. — Néanmoins une idée plus haute nous poursuit, quand nous parlons du triomphe Eucharistique.

\° Le triomphe de Dieu se distingue merveilleusement de tout triomphe humain. — Saint Paul, en nous décrivant ce triomphe, nous dit ces mots étranges: « ea qu;e nori sunt elegit Deus. » — Le triomphe de Dieu sera d'émouvoir les foules, de les rassembler, de les faire tomber à genoux devant la frêle apparence d'une Hostie. Le Verbe divin cache le rayonnement de sa gloire, s'enveloppe du plus profond mystère, se dissimule sous la faible apparence d'un peu de pain (1)

Devant celte apparence, en face de cette imperceptible Hostie, le monde catholique tout entier, d'innombrables multiluies, où se compteront les représentants du génie et de la gloire, se prosterneront en adoration, et tous les siècles verront cette merveille, et tous les peuples du monde organiseront pour l'Hostie Sainte des cortèg.^s triomphants.

2^ Le triomphe de Dieu se montre plus merveilleux encore dans sa perpétuité. — Elle est de Saint Jean Ghrysostome cette

(1) Quia quod sultiim est Dei, sapientius est hominiLus; et quod inilnnam est Dei, fortins est hominibus.

Videte enim vocationem vestram, fratres, quia non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles.

Sed qiiœ stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes; et inlirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia;

Et ignobilia mundi, et contemptibilia elegit Deus, et ea qase non sunt, ut ea quae sunt destrueret :

Ut non glorietur omnis caro in conspectu Eju?.

(I Gorinth. L)

Verbum enim crucis, pereuntibus quidem stultitiaest; iis autem, qui salvi fmnt, id est, nobis, Dei virtus est.

iScriptum est enim : Perdam sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabo.

Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor hujus saeculi? Nonne stultam fecit Deus sapientiam hujus mundi?

Nam quia in Dei sapientia noncognovit mundusper sapientiam Deam, placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes.

Quoniam et Judsei signa petunt, et Graeci sapientiam qaterunt :

Nos autem prsedicamus Ghristum crucifixum : Judseis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam ;

Ipsis autem vocatis Judceis atque Grœcis, Ghristum Dei virtutem et Dei sapientiam. (I Gor. L)

admirable image. Si Dieu, dit-il, prenait une étincelle, la jetait dans l'Océan, la rendait victorieuse des flots amoncelés : Dieu apparaîtrait moins puissant que lorsqu'il jette, depuis dix-huit siècles, l'Hostie Eucharistique au sein d'un Océan plus vaste, plus profond, plus soulevé, qui est le monde. Comptez les tempêtes qui se sont ruées sur l'étincelle divine, les vastes persécutions qui ont essayé de l'étouffer, les incrédulités qui l'ont couverte de leur dédain : comptez combien d'ennemis avaient juré de réduire à néant le culte Eucharistique Après dix-huit cents ans, l'Hostie catholique est vivante comme aux premiers jours! Les foules se pressent à sa suite; les chants éclatent comme les prières, nos yeux ravis contemplent les mêmes cortèges que tant d'autres siècles ont vu passer (1).

(1) Gongregavit autem rursum David omnes electos ex Israël triginta millia.

Surrexitque David, et abiit, et universus populus qui erat cum eo de viris Juda, ut addacerent arcam Dei super quam invocatum est nomen Domini exercituum, sedentis in cherubim super eam.

Et imposuerunt arcam Dei super plaustrumnovum, tuleruntque eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa ; Oza autem et Ahio, filii Abinadab, minabant plaustrum novum.

Cumque tulissent eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa custodiens arcam Dei, Ahio prsecedebat arcam.

David autem et omnis Israël ludebant coram Domino in omnibus lignis fabrefactis, et citharis, et lyris, et tympanis, et sistris, et cymbalis.

Et David saltabat totis viribus ante Dominum ; porro David erat accinctus ephod lineo.

Et David et omnis domus Israël ducebant arcam testament! Domini in jubilo et in clangore buccinse.

Gumque intrasset arca Domini Givitatem David, Michol, filia Saul, prospiciens per fenestram, vidit regem David subsilientem atque saltantem coram Domino, et despexit eum in corde suo.

Et inlroduxerunt arcam Domini, et imposuerunt eam in loco suo in medio tabernaculi quod tetenderat ei David; et obtulit David holocausta et pacifica coram Domino.

Gumque complesset offerens holocausta et pacifica, benedixit populo in nomine Domini exercituum. (II Reg. VI.)

Gantate Deo : psalmum dicite nomine ejus : iter facite ei qui ascendit super occasum : Dominus nomen iîli.

Exultate in conspectu ejus : turbabuntur a facieejus, patris orphanorum, et judicis vâduarum.

Deus in loco sancto suo, Deus qui inhabitare facit unius moris in domo :

Qui educit vinctos in fortitudine, similiter eos qui exaspérant, qui habitant in sepulcris.

Une partie reste invisible dans ce triomphe. — Pour l'âme croyante, devant laquelle s'ouvre le monde surnaturel, le spectacle d'une Procession Eucharistique est tout autrement merveilleux encore.

l*' Les anges y assistent en foule. — Comment en pourrait douter notre foi. Nous nous souvenons que l'hommage à son Verbe Incarné est le premier que Dieu ait exigé de ses Anges, puisque Saint Paul nous révèle que, dans les profondeurs de l'éternité, bien avant les jours de l'Incarnation, les anges fidèles entouraient l'IIomme-Dieu de leurs adorations et de leur amour (i). En foules profondes ils accouraient à la crèche (2).

Deus, cum egredereris in conspectu populi lui, cum pertransires in deserto.

Terra mota est; etenim cœli distillaverunt a facie Del Sinai, a facie Dei Israël.

Viderunt ingressus tuos, Deus, ingressus Dei mei, Régis mei qui est in sancto.

Prœvenerunt principes conjuncti psallentibus, in medio juvencularum tympanistriarum.

In ecclesiis benedicite Deo Domino, de fontibus Israël.

Ibi Benjamin adolescentulus, in mentis excessu.

Principes Juda, duces eorum : principes Zabulon, principes Nephthali.

Manda, Deus, virtuti tuœ : confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis.

A templo tuo in Jérusalem, tibi offerent reges munera.

(Psal. LXVII.)

{{) Tanto melior angelis effectus, quanto differentius prse illis nomen haereditavit.

Gui enim dixit aliquando angelorum : Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum : Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium?

Et quumiterum introducit primogenitumin orbem terrse, dicit : Et adorent eum omnes angeli Dei.

Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.

Ad Filium autem : Thronus tuus, Deus, in sseculum sseculi; virga aequitatis, virga regni tui. (Haebr. I.)

(2) Et peperit filium suum. primogenitum, et pannis eum involvit, et reclinavit eum in prsesepio : quia non erat eis locus in diversorio.

Et pastores erant in regione eadem vigilantes, et custodientes vigilias noctis super gregem suum.

Et ecce Angélus Domini stetit juxta illos, et claritas Dei circumfulsit illos, et timuerunt timoré magno.

Et dixit illis Angélus : Nolite timere : ecce enim evangelizo vobis gaudium magnum, quod erit omni populo :

Ils suivaient rHomme-Dieu durant toute sa carrière (1). Ils planaient sur Gethsémani et sur le Calvaire (2). Ils gardaient son Sépulcre (3). Ils fendaient les nues au jour de l'Ascension (4).

Quia natus est vobis hodie Salvator, qui est Ghristus Dominus, in civitate David.

Et hoc vobis tignum : Invenietis infantem pannis involutum, et positum in prsesepio.

Et subito facta est cum Angelo multitudo militise cœle^tis laudantium Deum, et dicentium.

Gloria in altissimis Deo, et in terra pax liominibus bonae voluntalis. (Luc. II.)

(1) Tune reliquit eum diabolus : et ecce Angeli accesserunt, et miiiistrabant ei. (Matth. IV.)

(2) Et quuui pervenisset ad locum, dixit illis : Orate, ne intretis in tentationem.

Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis ; et positis geiiibus orabat,

Dicens : Pater, si vis, transfer calicem istum a me : veruiatamen non mea voluntas, sed tua fiat.

Apparuit autem illi angélus de cœlo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat. (Luc. XXII.)

(3) Vespere autem sabbati, quse lucescit in prima sabbati, venit Maj-ia Magdalene et altéra Maria, videre sepulcrum.

Et ecce terrœ motus factus est magnus. Angélus enim Doniini descendit de cœlo, et accedens revolvit lapidem, et sedebat super eum.

Erat autem aspectus ejus sicut fulgur, et vestimentum ejus sicut nix.

Prœ timoré autem ejus exterriti sunt custodes, et facti sunt velut mortui.

Respondens autem Angélus, dixit mulieribus : Nolite timere vos : scio enim quod Jesum, qui crucifixus est, quseritis :

Non est hic; surrexit enim, sicut dixit : venite, et videte locum ubi positus erat Dominus.

Et cito euntes, dicite discipulis ejus quia surrexit, et ecce prœcedit vos in Galilseam . ibi eum videbitis. (Matth. XXVIII.)

Et factum est, dum mente consternatse essent de isto, ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti.

Quum timerent autem, et declinarent vultum in terram, dixerunt ad illas : Quid quseritis viventem cum mortuis?

(Luc. XXIV.)

(4) Et quum haec dixisset, videntibus illis elevatus est; et nubes suscepit eum ab oculis eorum.

Quumqup intuerentur in cœlum euntem illum, ecce duo viri astiterunt jaxta illos in vestibus albis.

Qui et dixerunt : Viri Galilœi, quid statis aspicientes in cœlum? hic Jésus, qui assumptus est a vobis in cœlum, sic veniet, quemadmodum vidisLis eum euntem in cœlum.

Comment douter, maintenant que ce môme Verbe Incarné se dissimule sous le nuage Eucharistique, de leur adoration ardente et de leur amour? « CurrusDei deeem millibus multiplex, millia hctantium ; Dominus in eis, in Sina, in sancto ! »

2" Pour leur châtiment et leur honte les démons y assistent aussi, — Rappelons nous que Dieu les laisse errer dans notre création ; que l'Evangile nous les montre assiégeant sans cesse les pas de Jésus... Le triomphateur apparaissant, il est juste que les vaincus enchaînés suivent son char; que les captifs ornent sa victoire. C'est bien ainsi qu'un Prophète les vit, dans la terreur de leur défaite, traînés à la suite de leur Vainqueur. « Deus ab austro veniet; operuit cœlos gloria Ejus et laudis ejus plena est terra... ante faciem Ejus ibit mors; et egredietur diabolusantepedes Ejus (1) ». Comme autrefois,

Tune revers! sunt Jerosolymam a monte qui vocatur Oliveti, qui est juxta Jérusalem, sabbati habens iter. (Act. I.)

(I) De csetero, fratres, confortamini in Domino et in potentia virtutis ejus.

Induite vos armaturam Dei, ut possitis stare adversus insidias diaboli :

Quoniam non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, contra spiritualia nequitise, in cœlestibus.

(Ephes. VI.)

Et visum est aliud signum in cœlo : et ecce draco magnus rufus habens capita septeni, et cornua decem; et in capitibus ejus diademata septem;

Et cauda ejus trahebat tertiam partem stellarum cœli, et misit eas in terram; et draco stetit ante mulierem quse erat paritura, ut quum peperisset, filium ejus devoraret.

Et peperit filium masculum, qui rectums erat omnes gentes in virga ferrea : et raptus est filius ejus ad Deam, et ad "thronum ejus,

Et mulier fugit in solitudinem ubi habebat locum paratum a Deo, ut ibi pascant eam diebus mille ducentis sexaginta.

Et factum est prselium magnum in cœlo : Michael et angeli ejus preeliabantur cum dracone, et draco pugnabat, et angeli ejus;

Et non valuerunt, neque locus inventus est eorum amplius in cœlo.

Et projectus est draco ille magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus et satanas, qui seducit universum orbem; et projectus est in terram, et angeli ejus cum illo missi sunt.

(Apoc. XII.)

Deus ab Austro veniet, et sanctus de monte Pharan :

Operuit cœlos gloria ejus : et laudis ejus plena est terra.

Splendor ejus ut lux erit : cornua in manibus ejus.

Ibi abscondita est fortitudo ejus : ante faciem ejus ibit mors.

rHomme-Dieu terrifie par sa seule présence nos mortels ennemis. Comme autrefois, il enchaîne leur perversité et leur arrache par milliers leurs victimes.

Page 1