‹ Guillaume d'Auvergne: évêque de Paris (1228-1249) sa vie et ses oúvragesChapitre 226 sur 237 · V. Teulet, II, p · texte numérisé non relu

V. Teulet, II, p

Royal les maisons quil avait fcUt construire^ et quil habitait sur les terres de ladite abbaye.

Bibl. Bât.; mt. latiii, n* 10^7; Ccstnlaira de Port-Royal, fol. 76.

Latr^n, 3 avril 1234. — Grégoire fait savoir à Guillaume quen accordant aux maîtres de V Université de Toulouse le droit d^ enseigner en tous lieux^ il na point entendu déroger aux privilèges de F Université de Paris.

Gregorius, episcopas, servus servorum Dei, venerabili fratri...) episcopo Parisiensi, salutem et apostolicam benediotionem.

licet olim Universitati magistrorum et scolarium Tolose studentium duxerimus indulgendum, ut quicumque magister ibidem probatus et examinatus ftierit in qualibet facultate, ubique sine alia examinatione regendi liberam habeat potestatem, noiumus tamen per hoc consuetudini et statutis Parisius studentium derogare, mandantes ut, sicut hactenus, sic de cetero circa examinationero magistrorum inviolabiliter Parisius observetur, predicta indulgentia non obstante.

Datum Laterani, tertio nonas Aprilis, pontificatus nostri anno octavo.

Bibl. Bât.; eolleet • Monaa, mi. m* 1189, ^ 10,

Spolète, 16 août 1234. — Grégoire IX charge Guillaume de réparer les injustices commises par plusieurs Bénédictins exempts des diocèses de Metz et de Verdun a V égard de F abbé de Montiérender.

GregoriuSi episcopus, servus servorum Dei, venerabili

fratri...| episcopo Parisiensi, salutem et apostolicam benedictîonem.

Exhibitâ nobîfl.., abbatis Dervensis monasterii, quod ad nos, sicut dicitnr, immédiate pertinet, conquestio continebat quod, cnm sibi et dilectis filiis, J., dicto Barath, archidiacono Cathalaunensi, et magistro Girardo de Lauduno, canonioo Remensi, visitationem etoorrectioDemmonasteriorum exemptonimordinis Sancti Benedicti, Metensitt et Yirdunensis diocesis, duxerimus oommittendam,.., sancti Arnulfi Metensis, et quidam alii abbates et monachi diocesum earumdem, jurisdicdonem ipsorum impedire volentes, ac insanientes in ipsum abbatem qui curare venerat eos, eogitaverunt consilium molestandi eundem, per divei^as iitteras ad diversos judices eodem tempore malitiose faciendo citari, quorum quidam judicum predictonim in eum, sme causa lutionabili, nulla competenti monitione premissa, suspensionis et excommunicationis sententias promulgarunt, contra statuta Gonciiii generalis, ut sic fatigatus laboribus et expensis ab executione mandati apostolici, et ab ipsorum abbatum etmonachorumcorrectionibusdesistere compellatur. Quare nobis humiliter supplicavit, ut super hoc paterne sibi providere sollicitudine dignaremur. Ideoque fîratemitati tue per apostolica scripta mandamus, quatenus, si constiterit impetratores hujusmodi litterarum malitiose talia procurasse, ut sic jurisdictionem abbatis impedirent ipsius, ab eodem abbate sufficienti cautione recepta, ut, si dicte sententie rationabiliter sint prolate, hiis pro quibus late fuerunt, satisfactionem congruam exhibebit, prefatas sententias juxta formam ecclesie relaxantes, ipsos ad satisbciendum predicto abbati de dampnis et expensis que subiit bac de causa, et venire suspensos ad Sedem Apostolicam pro meritis recepturos, monitione premissa, per censuram ecclesiasticam, appellatione remota, cognita veritate, compellas.

Datum Spoleti, XVIP kalendas septembris, pontificatus nostri anno octavo.

Mbl, Bit. ; coDeet. Moreta, nu. n* 1180, (^ 44ft,

PlÂCES JUSTIFICATIVES 365

LIetUI.

Spolète, l*** septembre 1234. — Grégoire IX mande à Guil^ laume étJuvergns (f obliger C ancien abbé de Cluny Roland à rendre ses comptes * Il le cfiarge de mettre fin à F abus de la pluralité dans tordre de Cluny.

GregoriuSyepiscopas, servus servorumDei, yenerabilifr&tri..., episcopo Parisiensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Exhibita nobis dilecti filii..., abbatis QunlacensiBy petilio continebat, quod Rolandus, abbas MaricolensÎB, ' Cameracensis diocesis, qaondam abbas monasterii Qaniacensis, tempore quo ipsi monasterio prefuit, a prioratibus et domibns Cluniacensis ordinis extorsit non modicam pecunie quantitatem, de qua tam post cessîonem saam, quam ante, apud qaosdam partim déposait, et partim pênes se retinens, partim vero quibusdam personis ipsius ordinis et aliis dicitur mntuasse. Quare fiiit, ex parte dUcti abbatis Oaniacensis, nobis humiliter snpplicatumi nt indempnitati ejusdem monasterii patema providere sollicitudine dignaremmr. Quocirca fratemitati tne per apostolica scripta mandamuS) quatenus, si res ita se habet, eundem abbatem adreddendam ipsi abbati de perceptis oongruam rationem, et ad restituendum ea que de prioratibus ipsis et domibus eum percepisse constiterit, exceptis expensis quas necessario probaverit se fecisse, quibusdam litteris bone memorie B., abbatis Cluniacensis, in quibus contineri dicitur, quod totum proprium quod habuerat, restituent ei, nequaquam obstantibus, et ut depositarios .ac debitores ad restituenda hujusmodi débita et deposita supradicto abbati, necnon et eundem abbatem Maricolensem ad relaxandum juramentum, si quod ei predicti debitores et depositarii de reddenda sibi pecunia prestiterùnt, et ad resignanda, si qua super hoc obûnent instrumenta, et litteras ac

Page 1