‹ Hercule Grisel, prêtre et poète rouennais du XVIIe siècle: Etude biographique, littéraire etChapitre 10 sur 26 · VI. PIÈCES JUSTIFICATIVES DE L'ÉTUDE · texte numérisé non relu

VI. PIÈCES JUSTIFICATIVES DE L'ÉTUDE

Ad Titvm.

I. Me, Tite, non unis iuuat indulgere Gamœnis; Palpita me possunt sacra docente loqui.

Nostraquc conjuncta Isdtantar cannina Pitho ; Immerito cathedram non rogo, tuque dares.

EpiaRAMMATUM, Melpomene, Epigr. xxxi.

II. Romano ludens ex quo sale carmina tingit. Ter numerat brumas istaCamœna decem.

Ibid- Calliope^ Epigr. y.

lam puer a triplici scribens Epigrammata lustro, Ad nonae finem vulgor Olympiadis.

Ibid. Melpomene, Epigr. xiv.

Ad Macrvh.

Edere qui poteram quinto mea carmina lustro, Dum mihi jamjionam defluit, edo, Macer.

Lustra novem nostras efformauere Gamœnas.

Nunc habet extremam quseque peracta manum.

Ibid. Calliopey Epigr. xlvi.

200 BTIlDt LITTtBAIRB

III. c Le collège d*Êvreux, ancienne école épiacopale, ftit dotéy en 1298, par Pierre de Senlis, doyen du Chapitre qui garda pour lui et ses successeurs les nominations du recteur ou principal.

< Au commencement du xvi" sièele, il était en décadence et les bâtiments ruinés. Les bourgeois, de concert avec le chapitre, s'occupèrent de les relever en 1530. (Mémorial des Évéques, p. 175).

« Quand on fonda le bureau des pauvres* vers 1557, en y incorporant les biens du prieuré de Saint- Jacques de l'Hôpital, et ceux de la léproserie de SainIrNicolas, on régla que les cures du Bohion et des Barils, qui étaient à la présentation du prieur de Saint-Jacques et des bourgeois d'Évreux, et celles de Saint-Germain-des-Angles et de Huest, qui dépendaient de la léproserie, seraient affectées aux régents qui enseignaient ou avaient enseigné au collège»

« La première prébende vacante, après Tordonnance d'Orléans 1560, celle de Grétot, fut réunie au collège, et les revenus appliqués à payer le principal et les régents.

c Le principal (ou le précepteur, comme parle l'ordonnance) était choisi par l'évéque, le chapitre et les bourgeois.

« Le collège a subsisté, dans ces conditions, jusqu'à la Révolution. »

(Communication due à Tobligeance de M. Tabbé Lebeurier.)

SUR HERCULE GRISBL. 901

IV. Gum ergo universi verum in te videant Episoopum, mihi ego te, quœ mea spes optata est, faventem conséquent ter aspiciam, postquam istud Metamorphoseon sanctarum initium quâ polies comitate susceperis, ac tu8&authoritatis umbone protexeris; eundem quippe erga me faturum te ezpecto quem in Nenstria vidi Gondeti, quod Ebruicana^ dicBceseos jure ocellum dixero : quamvis enim in remotissima pulclierriniaque regione sedem Episcopalem flxeris et deinceps colas, ipse tamen natalitii soli nec oblivisci potes, nec ego patriae luse meminisse non possum. Hic quidem hausisti lucem in ortu, ac ego te aliquanto tempore ad literarum delicias hauriendas^ duobus aibhinc et viginti annis, mi-rifica cum animi voluptate institui. Hae umbrae iliceti majores viis latioribus adambulacra dissectae, septoque inclusse amplissimo quâ fuere nobis amœnitate ubi confabulantibus avicularum cantu undequaque obstreperent ! quam gratus erat iUe rivulus, et nando idoneus, et aquarum claritate conspicuus, undestagnumezistitluciis abundans et cyprinis I Quam laeti pratorum flottes longissimi zisti spatio adjacentium l quam ridens picturis ac supellectili domus, nec sine Bibliothecae thesauro l at quam jucundus in primis ille convictus Patrui tui amantissimi tum Ebroicensis Episcopi, vitse hujus profecto immortalitate dignissimi, nunc verain cœlo aeternitate fruentisl

Hbrgulis Griselli Metamorphoseon revetotarum, liber primus, f. 4 et 5.

SOS BTOM LITTERAIRE

V. Jamab annis viginti, Eminentissime Gardinalis, abditus in Musarum sinu, atque inbmni Poëseum Poêtarumque varietate versatus tandem ex umbra illa diuturna velut ex Sylvie amœnissimis expeditus evado.

LuDOvicci Tbiumphi, Epttre dédicatoire.

VI. Anno superiore Disticborum emisi Décades Veiis mei Primulam, bas Âutumni mei Primitias ad fructus non ad flosculos indicato respectu appellandas esse censui^cùm a minore ac levioreMusa ad solidiorem quamdam locupletioremque transierim.

LuDOviCEi TRiuMPHiy Ad Lcctorem,

VI bis. Prob pudor! Et tamen ô Proceres, dextrœque poten tes» Quas sua sceptia docent ! tuque, ô Richel.«e, decori Qui Latio magnum decus addis, et insuper actis Innumeris crescens Pe^leos supprimis ausus 1 Non modo complexu Gallos, tua turba, Poetas, Prosequeris, iungis laudes, et laudibus auram ; Nec iam pro lauro certant, steriliue coronâ, Sed spoliis, Fortuna, tuis insigne superbi ÂttoUunt caputy et longâ vestigia pallâ^ Âut latus ense onerant, Tyrioque in murice fulgent. Dum moa posteritas humili damnata tigillo Esurit, atque nouœ patitur ludibria turbae :

SUR HERCULE 6RISEL. 203

Dum centone tegit corpus, Tichioque poeta It cornes, aut seruus facit id quodcumque iubetur. Epinicia Musardm, m. D C. XXXIV, p. 237.

VII. Heroas Latiae ac Deos Gamœnae ; Graecos nil moror obnitos Latinis.

Epigrammatum, i\felpomene, Epigr. iv.

Ad Gallistvm.

Saepe Mathematicos, Galliste, excurro per hortos,

Deque EacHdeo serta virore lego :

Me tamen ante alias recréât stellata sorores

Optica, cui laie cornea porta patet. . . .

Pulchra sitis, solo mihi cessatura sepulchro ! Hanc, Musa, et vestram semper amabo sitim,

Ibid. Epigi*. Lixvi «

VIII. At Théo me logiae Sophiaeque duella morentur, Inque Mathematico puluere sudor agat :

Me nodi Léjgiini teneant, me Ghronica mundi ;

Hippocratis teneat me schola docta senis ; Hic penitus vanas soleot^ontemnere voces ;

Res mihi dum maneant, plumea verba volent.

Ibid. Thalia^ Epigr. xx

204 RODE UTTÉBAIIIB

Ad Passerintk.

Qaid in poesi praeferam, velim noris.

Non antepono bracteata verborum Tôt, Pasaerine, lumina, aut rotondorum Ac bene sonanturo carminum tôt ampullas.

Inuentioni» partiumque perpulchrae Tributioni, Passerine, do primas.

Domum Architectus fabricetur, exomet Pictor, nter habeat condits domus palmam ?

IbId. Epigr. L.

Page 1