APHORISMES d’hippocrate, eic
i6. Kt qui in rahiem actus furit intrépide ^ et non agnS^cit, et neque audits neque inielligity jam moribundus est. (§xin.)
l'y. Morituris signa ticec magis fiunt manifesta , et ventres attolluntur, atque injlantur. (§xm.)
Cet état désespérant du ventre s’observe sur - tout lorsque les malades sont prêts de succomber à une fièvre ataxique ou ataxo-adynamique. L’atonie dü tube intestinal, favorise l’expansion dea gaz; il survient un météorisme qui, joint aux autres symptômes fâcheux, indique’ positivement une mort prochaine,
i8. Terminus verb mortis est,, si animœ calor suprà umbilicum ad locum septo transverso superiorem ascenderit , et omne humidum fuerit combustum. Postquam pulmo et cor humorem amiserinty colore in mortiferis Içci^ coacervato, caloris spiritus confertim exhalai , unde totum cum toto consistit, Rursiis partim quidem per carnes, pdrtim verb per spiracula in capite, unde vivere dicimus, relinquens anima corporis tabernaculum, et frigidum, et mortale simulacrum, unà cum bile , et sanguine , et pituitâ, et carne, deditione tradit. (§ xin.)