Voir chap. vi, p
Première croisade. 14
Original from
UNIVERSITYOF WISCONSIN
170 DE BOAMUNDI RAIMUNDIQUE PACTIONE
cornes et cornes de Nortmannia aliique seniores divisi sunt ab aliis et intraverunt ubi est cathedra sancti Pétri ^ ut ibi judicium inter utrumque discernèrent. Postea vero timentes ne Sancti Sepulcri via perturbaretur, noluerunt aperte judicium dîcere^. Ait denique cornes de Sancti Egidii : « Priusquam viam Sancti Sepulcri remaneat, si Boamundus nobiscum venire voluerit, quicquid nostri pares, videlicet dux Godefridus et Flandrensis cornes et Rotbertus Nortmannus aliique seniores laudaverint, ego fideliter consentiam, salva fideliiate imperatoris^. »
Hoc totum laudavit Boamundus et promiserunt ambo in manibus episcoporum quod nullo modo per se via Sancti Sepulcri deturbaretur. Tune accepit Boamundus consilium cum suis hominîbus quomodo munîret castrum de alta montanea hominîbus et victu^ Similiter cornes Sancti Egidii accepit consilium cum suis quomodo muniret® palatium Cassiani ammiralii* et turrim que est super portam pontis qui est ex parte portus Sancti Simeonis®, — muniret, inquam, hominîbus et victu qui non deficerent longo tempore.
[32.] — Cf. Appendix^ p. 220^.
a. muniret omis dans C. — b. Situs Antiochiae en marge dans B. Bien que ce chapitre figure à cette place dans tous les manuscrits, son caractère d'interpolation est tellement marqué que nous le renvoyons en appendice. Le début même du chapitre 33 : quibus expletis, indique bien que dans le texte primitif il n'y avait aucune interruption entre la fin du chapitre 3i et le début du chapitre 33. Comme, d’autre part, la division en chapitres n’existe pas dans les manuscrits, l’interpolation est manifeste. La fin de ce morceau montre d’ailleurs, par les éléments chronologiques qu’il renferme, qu’il a été écrit longtemps après le départ des croisés d'Antioche. Il faut noter aussi que dans A^ (fol. 5 1 r”), après les mots qui terminent le chapitre 3i (non deficere longo tempore), se trouvent un blanc et un nouvel alinéa, ce qui ferait