DE HENRICI V ET KAROLI VI OBITU
morbo correptus, debitum universe camis exsolvit, a summo judice ad recipiendum pro suorum meritis operum stpidendium, ex hoc seculo nequam evocatus ^.
Fertur autem inflacione ventris et crurium^^, velud ex ydropi tumidus defecisse, quem morbum vulgus eum incurrisse dicebat, quod villam et oratorium sancti Fiacri, prope civitatem Meldensem^, predari atque spoliari per suos vel fecisset vel permisisset. Talem enim egritudinem sicut '' fedo distendentem tumore ventrem et crura, vulgus morbum sancti Fiacri communiter appellat. Reliquit autem filium impuberem ejusdem nominis, scilicet Henricum, qui, mortv^ pâtre, variis ac miris fortune ludibriis, nunc sublimatus, nunc dejectus, ad ultimum, cum diu regnasset, miserabiliter obiit. Aliquando duorum regnorum maximorum titulis adornatus et utroque magna ex parte potitus, aliquando neutro ' , interdum altero tantum ; ad postremum utroque simul cum vita privatus violenta "^ morte suffocatus, per suos Anglos occubuit^.
Mortuo autem prefato Anglorum rege, quem delfino a pâtre suo exheredato, heredem et gubernatorem regni^ Francie factum supra retulimus, brevi temporisa intervallo post, et ipse Karolus hujus nominis sextus, Francorum rex, cum regnasset annis xlviii^'^, majore ex parte postquam amenciam incurrerat, ex hac instabili luce sub-
a. crurum P. — 6. sic P. — c. neuter P. — d. et violenta P. — a. Manque en P. — /. tempori corrigé en temporis par V auteur, en G — g. 48 G.
1, Le 31 août 1422. Voir plus haut, p. 68-69.
2. Seine-et-Marne, arr. de Meaux, cant. de Crécy-en-Brie. Jouvenel des Ursins (éd. Micliaud et Poujoulat, p. 567), cité par Quiclierat (t. I, p. 41, n. 2), dit, lui aussi, que Henri V mourut du mal de saint Fiacre, mais il donne une autre raison. Henri V aurait eu