‹ Histoire de Charles VIIChapitre 174 sur 307 · QUOMODO PUELLA INVITA ABJURAVERIT · texte numérisé non relu

QUOMODO PUELLA INVITA ABJURAVERIT

sef*, quidve prodesse, inter tôt acerbissimonim inimicorum et calumpniatorum manus, quales eidem puelle ipsi Anglici erant atque alii permulti qui animosius eorum partes defensabant '^ et judicio assidebant, qui^" eam toto annisu quacumque via perditum iri cupiebant?

Cum autem super hiis, quas asserebat sibi sanctarum virginum appariciones factas, in una eademque confessione perse ver an ter maneret, diuque et multociens iteratis examinacionibus fatigata, simul eciam squalore et média diutini carceris macerata et confecta fuisset (in quo quidem ab Anglicis militibus, tam intus carcerem quam a foris, juxta hostium jugiter excubantibus asservabatur) , ferunt, judicibus sibi, si id faceret, impunitatem liberacionemque pollicentibus, aliquando eam abnegasse se habuisse veras hujusmodi^' appariciones aut divinas revelaciones ad hocque tandem^ inductam ut coram assidentibus in judicio ea ulterius se dicturam asserturamve abjuraret^. Quod cum ita factum fuisset nec minus propter hoc a duricia et asperitate carceris laxaretur, aliquot post decursis diebus, vulgatum extitit eam dixisse graviter se propterea fuisse correptam quod hujusmodi appariciones et revelaciones se abnegasset habuisse denuoque sanctas easdem sibi in carcere apparuisse, que de hoc ipsam dire increparant.

a. posset reporté après manus P. — h. defendebant P. — c. Dans l'interligne, de la main de l'auteur, en G. — d. ejuscemodi P. — e. ad hoc tandem P.

I. 24 mai 143 1. L'abjuration réelle ou supposée de Jeanne d'Arc a donné lieu à de nombreuses controverses. Voir, entre autres travaux, U. Chevalier, L'abjuration de Jeanne d'Arc au cimetière de

Page 1