AD PERPETUAM REI MEMORIAM
1 . Ex débite pastoralis officii superna Dei providentia humeris Nostris impositi onus ferentes totius gregis Dominici, illis prsecipue ovibus, qu8C regiones à Sede hac Apostolica, ubi catholicse centrum est unitatis, longe dissitas incolunt, majori consulendum sedulitate censemus, ut in adventu pastoris aeterni repertss sicut oportet, par apostolicam curam intra verum ovile, ad pascua cœleslia vocari valeant, feliciterque perduci.
2. Quum lion minima spes fulgeat, ut tandem aliquando in Corese regnum missionarii apostolici ingredi qiioant, qui Ghristianorum illic degentium necessitatibus subveniant, eamque vineae Domini partem catechesibus excolant et sacramentorum administratione; quumque prœfati regni incolœ nonnisi raro et difficillime cum cseteris Sinarum regionibus communicare possint, Nos, de venerabilium fralrum Nostrorum Sanctœ RomanîB Ecclesiaî Cardinalium negotiis Propagandes Fidei prsepositorum consilio, opportunum ducimus regnum Coreanum,nunc pro tune in novum vicariatum aposlolicum érigera, et in eum vicarium apostolicum constituere ab episcopo Pekinensi omnino independenlem.
3. Motu igitur proprio atque ex certa scientia et rnatura deliberatione Nostris, deque aposlolicoe potestatis plenitudine, vi prœsentium litterarum apostolicarum, Coreanum regnum in novum vicariatum apostolicum nune pro tune arigimus, et in eo vicarium apostolicum constituendum ab episcopo Pekinensi omnino independenlem declaramus, ac hujusmodi vicario ab hac Sancta Sede eligendo omnes etsingulas facultates vicariis apostolicis in regionibus Sinarum, vel Sinis acljacentibus concedi solitas dicta Nostra auctoritate concadimus et impertimur.
4. Décernantes has praesentes lilteras firmas, validas et efficaces
Mgr Bruguière fut bientôt instruit de cette décision du Saint-Siège. En même temps l'évêque de Nanlxing, qui alors administrait le diocèse de Péking, lui écrivait : « J'ai annoncé aux chrétiens de Corée , venus cette année à Péking avec l'ambassade, qu'un missionnaire européen avait le désir d'aller chez eux. A cette nouvelle, ces bons néophytes ont pleuré de joie ; ils se sont prosternés et ont salué de loin ce prêtre qui avait compassion de leur misère. Ils ont avoué qu'il était difficile
existera et fore, suosque plenarios et integros effectus sortir! et obtinere, ac iis ad quos spectat ac in futurum spectabit plenissime suffragari, et ab omnibus inviolabiliter observari; sicque in prsemissis per quoscumque judices ordinarios et delegatos etiam causarum palatii Nostri Apostolici auditores judicari et defmiri debere, ac irritum et inane si secus super bis à quoquam quavis auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attentari.
5. Non obstantibus constitutionibus et sanctionibus Apostolicis, cseterisque etiam speciali et expressa mentione et derogatione dignis, contrariis quibuscumque.
Daturn Romse apud Sanctam Mariam Majorem sub annulo Piscatoris die nonaseptembris millesimo octingentesimo trigesimo primo, pontificatus Nostri anno primo.
VEN. FRATRI BARTHOLOM^O BRUGUIÈRE EPISCOPO CAPSENSI.