FONDATION DU PRIEUBÉ D'AVEZÉ , DEPENDANT DE L^ABBATE DE SAINT-AUBIN
d'angers.
( Vers l'an 1100. )
Satis utile videtur, ne oblivioni tradantur, presentium facta litterarum notitia futurorum presentari memorie. Notum igitur sit omnibus qui nonc sunt et futiiris, quod quidam miles, nomine Wilelmus, cognominatus Ghesnels, et uxor ejus , oui nomen Adelais, pro redemptione animarum suarum et parentum suorum, donaverunt Dec et sancto Albioo ejusque monacbis ecclesiam sancti Pétri de Avesiaco, sicut eam ipsi tune babebant : id est, medietatem totius ecclesie cum dominio suc, et presbiteragium cum appenticiis suis, cum terris, cum pratis, cum decimis, cum offerturis, et totam sepulturam, decimam quoque triam molendinorum et piscium qui ibi capti fuerint, et dimidium cimiterium , ad burgpum faciendum, et omnes homines qui ibi habitabunt quietos et ab omnibus consuetudinibus clamayerunt , excepte pasnagio ; et quodcumque, donatione vel emptiene, menachi ibi adquirere potuermt, similiter concesserunt , exccptis militaribus scrviciis. Concesserunt quoque
monachif at tantara dominici porci eoram in omnibus boschis suis quieti , sine pasnagio, carrèrent.
Hoc élonum concesserunt et auctopisaverunt : Robertus Ropes, Haimericus clericns et Paganus, fratres supradicti Wilelmi, et soror cgus, Aomine Agatba, cum marito sao qui dicebatur Hugo Desreez. Hoc etiam concessit Johannes, qui tune ipsius ecclesie erat presbiter. Tandem rem concessit monichis sancti Albini Robertus, cornes de Belelmo.
Igitur ad suscipiendum predictum donum, ierunt de monacbis sancti Albini: Wido prior, Stepbanus monacbus, Gurbannus monachns, Jaoïpgooius monaehus , Fulcoius monacbus et Beraldus presbyter atque Rainerins ;^ de famnlis monacborum ibi affnerunt : Gervasins mariscallus, Samazellus, ErnAldus atque Andefredus; et de militibus Roberti de Beleimo : Willelmus Faiellus, Hugo nepos ejus, Haimericus Gruellus; ex parte vero predicti GuiUelmi : Burcardus Mala Musca, Herbrannus de TelHaco, Landricus prepositus , Wilelmus de Avesiaco , Ivo de Gronio , SainfVedus de Pino, Oilerins de Seglericiis, Gaufridus Rufus, Rainaldus Sutor, Willelmus de Gemegia. Omnes isti boc viderunt et audierunt, in annomortis Guilelmi Secundi, régis Anglorum, et recuperationis Helie, comitis Genomannorum , anno ab Incarnatione Domini mco, indktione octava, die kalendarum noTombris.
Eodem anno, apud ecclesiam sancti Yictoris, concessit boc donilm monacbis sancti Albini Ildebertus, Genomannorum episcopus, présente Fulcrado cantore et Pagano arcbidiacono et Jarnogonio atque Jobanne, monacbis sancti Albini.
Guilelmus igitur, qui sancto Albino ea que supra scripta sunt donaverat, morti proximus, donum suum adauxit : et monacbis sancti Albini domum propriam, quœ est juxta ecclesiam , cum irirgulto a4jacente dédit; et insuper sex libras denariorum ad reedificandam ecclesiam delegavit. Hec yiderunt et audierunt : Fulcoius, sancti Albini monacbus, et Beraldus presbiter , aliique plures.
Scd eo mortno, Haimericus frater ejus omnia penitus monacbis sancti Albini abstulit que supradictus Wilelmus, si^e in vita , sive in morte , eis donaverat. Post aliquantum irero temporis, recognoscens injustitiam suam, venit Andecavis in capitulum sancti Albini , idus maii, ibique, présente Erchambaido abbate, présente etiam ipsius loci conirentu , omnia que eis abstulerat reddidit, donum fratemum in eleemosinam sancti Albini concédons. Promisit etiam se adjutorem nostrum, inquan* tum sciret et posset, in omnibus fore, si qua calumpnia de predictis rébus oriretur. Post hec accepit beneficium fratrum, et cum nna virgnla predictum abbateni de supradictis rébus revestivit, ipsamque. Ttrgulam super altare sancti Albini detulit. Hoc viderunt et audierunt : Robertus canonicus sancti Pétri Genomannensis, Paganus Bonet, Haimericus de Troarcio, Aldulfus, canonici sancti Martini ; de famulis nostris : Robertus prepositus, Rainaldus Artus, Wilelmus cellararius, Hainricus Sartor, Giratdus , Corvesarius, Landricus Baboo, Matticus ftlius Rainerii.
Actum anno ab Incarnatione J)oniini mcvii«, iodictioiie quindecimi, die et loco saprtdicto.
Sob idem fere tempos, Archembtldus abbas pergens TreTeris ad conciliom , per Avesiacum transitom fecit. Qoem illic positom predictos Haimericus Ghefloels iterun de tupradictis rébus reyestiyit , concedeote hoc Pagaoo fratre ejus et Hugone Deaveato sororgio ejos et Agatha sorore illios, cul abbas dédit in caritate septem solides Genomannenses, et ■epoti ejas Burgardo, filio Hugonis ; qai omnes predictas res sancto Albino concessermit, et beneficiom loci a memorato abbate ibi accepenmt. Hoc ?idenint et audierunt : Fromondus de Yiriaco et Aldoifus Alerios, monacbi, Robertus prepositus, Firmatus mariscalliis, Gwbertiu cocus, Pasiant, famuli nostri; de parte ilUus : Hubertus presblter, Landricos prepositus, Odilerius de Siglerizis, et aàû multi.
Post aliquantum temporis, quidam miles, nomine Geroius, particeps snpradicte ecclesie , decidit in egritudioem , Yocavitque ad se Jamogonium, sancti Albini monacbum, et partem suam de offerendis illius ecclesie que ad manum presbiteri veniuot, et de primiciis sancto Albino condonavit, présente domino suo Burcbardo Mala musca, qui boc donum suasit fieri et concessit factum; concedente quoqueboc Goitburge, sorore Burchardi , supradicti Geroii uxore. Hoe donum, quod pro anima soa idem Geroius in elemosinam sancto Albino fecit , laudaverunt et concesierunt : Willelmos de Avesiaco frater c^ius et Robertus d*Essart.
Ivo de Grovio donairit sancto Albino suam partem décime de masura Aurici, concedente boc Aremburge uxore sua et fiiiastra.
Landricus quoque prepositus donavit sancto Albino et monachis ejus apod JLvenacum unum arpentum terre.
Gaufridus etiam Loripes donavit eisdem mouacbis alterum arpentum tferraî.
Hi très simul , supradictas res in elemosinam sancto Albino dantes, Widonera priorem de illis apud Avesiacum revestierunt. Hoc viderunt et audierunt de nostris famulis : Gervasius mariscallus, SamazoUus, Ernandus et Audefredus, Wilehnus Ghesnels, Wilelmus de Avesiaco, Burcbardus Mala musca , Herbrandus de Telliaco, et alii multi.]
Gum, propter inopiam, monachi sancti Albiai discessissent ad tempus de Avesiaco, Wilelmus cognomento Musca, filius Gi^'oii, medietatem altaris sancti Pétri Gauterio presbitero ingadiavit, pro uno equo sedecim soUdorum Genomannensium. Gumque, post aliquod tempus, venisset illo Mainardus monachus, resque altaris ut suas volufsset accipere, audi?it supradictum impedimentum ; et cum per justiciam res ecclesie non posset recuperare, dédit supradicto Wilelmo dccem solides in caritate et sedecim presbytero reddidit. Que facto , predictus Wilelmus partem ecclesie , que ad eum pertinebat , monachis in perpetuum reddidit , et predictus presbiter omne illud vadimonium prorsus adjuravit. Hoc Tîderunt et audierunt : Haimericus Ghesnels, Guido miles ejus et Drogo frater ejus, Landricus quoque prepositus, et alii multi.
Accidit quodam tempore ut moleadinum de Aploila incenderetur, de quo mouachus de Avesiaco babebat dccimam. Post aliquantum vero Icinporis, Odo de Glincampo accepit uxorem per quam iliud molendieum in potestate ejus devenit. Gamque iliud reedificassët, monacbus deciinàm sudin reclamavit; quam itle tandem saucto Albino in eleemosinam reddidit ac monachis ejus, acceptis a monacbo Maiuardo duobus solidis
Geaomannensium denariorum. Hoc concessit ùxor ejus hoc viderunt
et audierunt : Orricus Pes byrci, et Fulcradus nepos presbiteri. (Grande pancarte du xii« siècle ausL Archives de Maine-et-Loire.)
LXUI