AD HORAS

De communi unius martyris, præterant. Inter choruscos et alias, et coll. Omnipotens ad terliam.

AD OFFICIUM MISSÆ.

Missa matutinalis canitur ad Corpus sanctum, et est. de sancto Benigno, ut supra, cum una tantum collecta.

Ad processionem ante missam majorem :

Eundo ad Sanctam Mariam, Ant. Tota pulchra es, arnica mea, et macula non est in te ; favus distillans labia tua; mel et lac sub lingua tua; odor unguentorum tuorum super omnia aromata; jam enim hiems transiit, imber abiit et recessit; flores apparuerunt, vineæ florentes odorem dederunt, et vox turturis audita est in terra nostra : surge, propera, arnica mea; veni de Libano, veni, coronaberis.

Per claustrum, r}. Solemnitatem hodiernæ festivitatis. Sanctus Benignus cum fuisset cæsus; et de aliis quantum opus fuerit.

Dum descendant ad Corpus sanctum, R). Sanctus Benignus Christi martyr inclytus. f. Sancta ilia anima, qui cantatur ante Corpus sanctum.

y. Ora pro nobis beate Benigne.

Oratio. Omnipotens, ut supra.

Ad ingressum chori, ant. Insignis confessor.

Missa major eadem quæ et minor.

AD VESPERAS.

Antiphonie vel de communi Virgam virtutis et alise, vel de laudïbus Inter choruscos, vel sequentes.

Quatuor ps. Dixit Dominus. Beatus vir qui timet Dominum. Laudate pueri. Credidi.

Ant. Sancte Benigne, qui in cœlis lætaris cum angelis, videndo faciem creatoris, intercède pro nobis ut mereamur Domino reddere hostiam laudis.

Ant. Martyr Domini, sancte Benigne, intercède pro nobis ad Dominum Deum nostrum.

Ant. Sancte Benigne, martyr Domini pretiose, adesto nostris precibus pius ac propitius.

Ant. Ora pro nobis, beate Benigne, ut digni efficiamur promissionibus Christi.

Capit. Beatus homo, ut supra.

r). Sancte Benigne, Christi martyr, audi rogantes servulos, ut supra in primis vesperis.

Hymn. Jam simplex anima, vel de communi.

f. Magna est gloria.

Ant. Benigno Deo dignas fundens procès, martyr Benignus, lancea percussus, suæ benignæ simplicitatis testem columbam mox habuit, quæ relicto corpore visa est cœlorum. alta pelisse régna, quo benigne misereatur nostri. Alléluia, alléluia, alléluia.

Cantic. Magnificat.

Oratio. Omnipotens, ut supra.

Benedicamus Domino.

Sequuntur ves perse defunctorum, quibus finitis, vadit processio ad Sanctam Mariam.

Ad collationem legitur sermo sequens :

Inter fortissimos athletaruin Christi emicat almus martyr Benignus, qui, victrici passione triumphalis martyrii, videtur proprie hodiernam decorare solemnitatem (id est solemnitatem Omnium Sanctorum, quæ dies natalis est sancti Benigni). Qui, divina præelectus gratia evangelicaque informatus doctrina, de orientali climate mundi, a successoribus apostolorum, directus est Gallicæ genti ad prædicandam fidem Christi. Quem ut ipsa veritas demonstraret insignem verbi sui prædicatorem, atquenon segnem multæ messis suæ operatorem, in numéro quatuor evangelistarum, una cum devotorum collegio sociorum transmisit ad partes occidentalium regionum, quatenus per sacri baptismatis regenerationem adoptivum si bi populum acquirerent.

Ilic plane beatus, ut dominieorum fidelis esse valeret dispensator talentorum, quosdam salutiferæ prædicationis adjutores, dissimiliter ecclesiasticisgradibusfungentes, sed meritorum virtutibus æque fulgentes, habuit itineris sui comités spiritu et fide unanimes. Prorsus non eos ad perfruenda labentis seculi gaudia secum adduxit, sed ad toleranda passionum certamina exhortatorie animavit ; scilicet ut inter lupos mordaces cohabitarent tanquam mitissimæ oves, et ideo forent imitatores illius qui ductus est ad victimam sicut agnus.

Istis ergo ducatum præbebat in via justitiæ, quasi aries ex redempto assumptus grege, is qui ob benignitatem morum vocatus est Benignus nomine; qui eratjustus opéré, summus sacerdos officii dignitate, et vere invictissimi regis tiro aereas potestates debellando. Navnque, ad superanda hostis antiqui castra, spiritalem assumens armaturam, postquam per viginti quatuor fere annos tuba evangelii auditorum suorumad Dominum convertit animos, vecte ferreo confracta corporis ejus hydria, resplenduit lampas virtutum ipsius quaquaversum; utimpleretur in eo dicentis Domini promissum : « Qui crédit in me, opéra quæ ego facio et ipse faciet, et majora horum faciet. » Ipse profecto decertantium adjutor et vincentium remunerator, glorificans sanctum martyrem suum in mundo et in cœlo, non solum triumpho victoriæ beatificavit animam ejus in fine vitæ, sed etiam testimonium prudentissimæ simplicitati ejus dignatus est perhibere per speciem columbæ, quæ statim ut cœlestia petiit régna, per ascensum purpureum pervenit ad veri Salomonis æternæ requietionis ferculum ; a quo gloria et honore coronatus, digne pro meritis choro martyrum est associatus, qui præcipue hac in festivitate omnium sanctorum præferunt palmas indeficientium præmiorum.