‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à CicéronChapitre 221 sur 223 · Aulu-Gelle, XVI, Ix · texte numérisé non relu

Aulu-Gelle, XVI, Ix

AI'PENDlCi:. 321

liastile, ligna, puma, pabuliiin, utroni, follein, faculain, si cjuid ibi iiiveneris, sustulerisquc quod tuum non erit, quod l)luris nunimi aruontoi ciit, uti tu ad C. L.-çlium, C. filiiim, consulem, L. vo Corneliiini, P. liliuni, consulem, sive quem ad utriim eoriun jus orit, profères ant profitebere in tridiio proximo; quidqiiid iiiveneris siistiderisve sine dolo malo, aut domino suo, lujum id censebis esse, reddes, uti rpiod rectum factum esse voles. »

Jbid. Le soldat eiunlé ne p(iu\ait être dispensé de répondre à l'appel du consul (pie pour un des motifs suivants:

(( Funus familiare ; feriaîve denicalcs, quœ non hujus rei causa i[i eum diem collata' sint, quo is eodie minus ibi esset; morbus soutiens; auspiciumve, (piod siifc piaculo prccterire non liceat; sacrificiumve anniversarium quod recte fieri non posset nisi ipsus eo die ibi sit ; \ is li(»stis\ e ; status condictusve dies cum hoste: si cui eonmi liarumce qua? causa erit, tum se postridie quam per eas causas licebit, eo die venturum, aditurumque eum qui eum pagum, vicum, oppidumve delegerit. » Item in eodem libro verba ha^c sunt : « Miles, quuni die qui prîedictus est, aberat, neque excusatus erat, infre quens dabatur. »

Page 1