‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à Cicéron (volume 2)Chapitre 244 sur 264 · Aulu-Ccllc. VII · texte numérisé non relu

Aulu-Ccllc. VII

appendice. 3^3

nostrum, si quis advorsus rem suam quid iîcri arbitratur, summa vi contra nititur, ne advorsus eam fiât; quod illi tamen perpessi. »

«...Ea nunc ilerepente tanta nos bénéficia ultro citroque, tantam amicitiam relinquemus? Quodillos dicimus voluisse facere, id nos priores facere oecupabimus? Qui acerrime advorsus eos dicît, ita dicit, bostis voluisse fieri. Ecquis est tandem vostrorum qui, quod ad se attinet, aequum censeat pœnas dare ob eam rem, quod arguatur maie facere voluisse ? Nemo opinor : Nam ego, quod ad me attinet, nolim. »

« Quid nunc? ecqua tandem lex est tam acerba qu?e dicat : Si quis illud facere voluerit, mille nummi, dimidium familial muleta esto; si quis plus quingenta jugera habere voluerit, tanta pœna esto ; et si quis majorent pecuum numerum babere voluerit, tantum damni esto ? Atqui nos omnia plura babere volumus, et id nobis impune est.

» Sed si bonorem non aequum est baberi ob eam rem, quod bene facere voluisse quis dicit, neque focit tamen : Rbodiensibus maie erit, non quod maie fecerunt, sed quia voluisse dicuntur facere?...

» Rbodienses superbos esse aiunt, id objectantes quod mibi et liberis meis minime dici velim. Sint sane superbi. Quid id ad nos attinet? Idne irascimini, si quis superbior est quam nos? »

Chapilre XVII, page 36.

Fragment du discours de Caton, Des faux combats, contre Thermus (191 ;i\ . .1. G.) '.

(( Dixit ;i deceniviris paruni sibi benc cibaria curata esse; jussil vestimenta detrahi, atque flagro caïdi : Decemviros Bruttiani verberavere; videre multi mortales. Quis hanc contumeliam, quis hoc imperium, quis hanc servitutem ferré potest? Nemo hoc rex ausus est facere; ea ne fieri bonis, bono génère gnatis, boni considitis? T'bi societas?Ubi fides majorum? [nsignitas injurias, plagas, verbera, vibices, \ i>, dolorés atque carnificinas, per dedecus atque maximàm contumeliam, inspectantibus popularibus suis atque multis mortaiibus, te facere ausum esse! Sed quantum luctum, quantum gemitum, quid lacrumarum, quantum fletum audivi ! Servi injurias nimis aegre feruut : Quid illos, bono génère gnatos, magna virtute praeditos, opinamini animi habuisse, atque habituros, dum vivent? »

Page 1