‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à Cicéron (volume 2)Chapitre 251 sur 264 · Aulu-Gelle · texte numérisé non relu

Aulu-Gelle

quantaque intemperantia sit hominum adolescentium unùm exempïnm vohis ostendam. His annis paucis ex Asia missus est, qui per id tempus magistratum non ceperat, horao adolescens, pro legato. Is in lectica ferebatur. Ei obviam bubulcus de plèbe Veniisina advenit, et per jocum, quum ignoraret qui ferretur, rogavit nuni mortuum ferrent. Ubi id audivit, lecticam jussit ■ deponi ; struppis, quibus lectica deligata erat, usque adeo verberari jussit, dum animani efflavit.»

Fragment du discours de Marcus Favorinus en favt de la loi Licinia l (vers 106 av. ,T. G.).

« Praefecti popinae atque luxuriœ negant cœnain lautam esse, nisi, quum libentissime edis; tum auferatur, et alia esca nielior atque amplior succenturietur. Is nunc flos cœnae habetur inter istos, quibus sumptus et fastidium pro facetiis procedit : qui negant ullam avem, praeter iicedulam, totain coinesse oportere; ceterarum avium atque altilium, nisi tantum apponatur ut a cluniculis inferiori parte saturi fiant, convivium putant inopia sordere; superiorem partem avium atque altilium qui edunt, eos palatum non habere. Si proportionc luxuria pergit crescere, quid relinquetur nisi ni

Page 1