‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à CicéronChapitre 215 sur 222 · Aulu-Gelle, XII · texte numérisé non relu

Aulu-Gelle, XII

Fragment de Porcius Licinius sur la mort de Tà^ence '.

iDum lasciviam nobiliiim et fucosas laudes petit, Dnm Africani voci divina? inhiat avidiM auribiis ; Duin ad Furiurn se cœnitare et Lœlium pulchruni putat ; Dum se amari ab hisce crédit, crebro in Albanum rapi Ol) florem œtatis sua» : ipsus, sublatis rébus, ad suinuiani

[inopiain rcdactus est.

[taque e conspectu omnium abit in Grwciam, in terrain

[ultintuu).

Mortuus est in Stympbalo, Arcadia; oppido; niliil Publins Scipio j)rofuit, nibil ci Lœlius, nibil Furius, Très per idem tempus qui cogitabant nobiles facillime. Eorum ille opéra ne domum quidem babuit conductitiam,. Saltem ut esset quo referret obitum domini servolus.

Passage du plus ancien bistorien romain, (J. Fabiu> Pictor, qui contient les prescriptions imposées au Haminc de Jupiter 2.

« Equo dialem Flaminemvebireligiocst:Classem procinc-

Page 1