SCIPIO. RECIPIT. TERRA. PYBLI

PROGNATVM. PVBLIO. CORNEU.

Vers d'Ennius où, d'après L. .Elius Stilon, cité par Aulu- Gelle, le poëte trace son propre portrait, et dépeint ses rapports avec Scipion '.

Hocce loquutu' vocat, qui cum bene saepe libenter Mensam, sermonesque suos, rerumque suarum Comiter impertit : magnam quom lassu' diei Partem fuvisset de summeis rebu' regundeis Consilio, endo forolato, sanctoque senatu. Quoi res audacter magnas parvasque jocumque Eloqueretur, tincta maleis, et quae bona dictu, Evomeret, si quid vellet, tutoque locaret. Quicum multa volup, ac gaudia clamque palamque ; Ingenium quoi nulla malum sententia suadet Ut faceret facinus : levis, hand malu', doctu', fidelis, Suavis homo, facundu', suo contenta', beatus, Scitu', secundaloquensin tempore, commodu', verbum Paucum, multa tenensantiqua, sepulta, vetustas Quae facit, et mores veteresque novosque tenentem, Multarum veterum legum, divumque hominumque Prudentem, qui multa loquive tacereve posset. Hune inter pugnas compellat Servilius sic.