LEGES ACADEMIE GENE VENSIS
Red or postridie etsequentibus diebus usque ad Çalendas Maii, adhibitis professoribus publicis, singularum classium tliemata ordine expendat : annotatis erroribus, ipsisque seholasticis præsenle præceptore decuriatim vocatis et auditis, ad quem quisque gradum sil promovendus ex assessorum sententia decernito.
Galendis Maii (nisi forte in diem Dominicum inciderint : tum enim in posterum diem ista rejicientur) tota schola inS. Pétri fanum convenito. Adesto, si ita videbitur amplissimo Senatui, ex Syndicis aut Senatoribus aliquis, una cum Ministris verbi, et professoribus, Ludimagistro, et hypodidascalis, in quorum cœtu Rector seliolæ leges istas publiée elara voce récita tas brevi oratione commendato. Deinde exsingulisclassibusbini qui caderos visi fuerint diligentia et érudition e su perasse, ex præsentisD. Svndieivel Senatoris manu præmiolum quod visuin fuerit amplissiino Senatui, acci pi u nlo, et reveren ter gralias agu nto. Postea, audita brevi col laudatione ex ore Recto ri s, si quid ha ben t pri mæ vel secundæ cl assis scholastici vel soluta oratione vel carminé scriptum, modeste recitanto : ac tandem gratiis actis a Rectore, et peractis precibns, convenlus dimittitor.
Ko die vaeatio a stutliis tôt i scholæ conceditor.
Si «piis scholastieus visus fuerit sno præceptori ita profecisse ut ante annuum spa tium ad ail iorem gradum promoveri possit, de eo præceptor ad Ludimagistrum referto. Is vero omnium ejusmodi scholaslicorum Domina in libello annotato. Galendis autem Octobris Rector cum professoribus ingymnasiurn convenito, et de re tota decernito. Quod si etiam aliis anni temporibus aliquis extra ordinem promovend us videbitur,cum Rectoris legitimacognit ione, extra ordi nem promovetor.
DE PUBLIC I S PROFESSORIBUS
T res pu b I ici professores. Il élira1 us videlicel, Græcus, et qui artes docet, ita ut de aliis dictum est eliguntor et confirmantor.
Diebus Lunæ, Martis, etjovis, binis horis : diebus Mercurii et Veneris, una pomeridiana docento. Die Sabbati a lectionibus feriantor. Dies Dominicus sacris concionibus audiendis dator.
Diebus Veneris congregationi, cpiam vocant, et Ministrorum concilio, quoad ejus fieri poterit, intersunto.
Hebræus pro l'essor ma ne stati m a concione li bruni ali quem Veteris testamenti, adjunctis Hebræorum commentariis, interpretator. A prandio vero, hyeme, ab hora duodecima ad primam, æstate, a prima ad secundam, grammaticem llebræam prolitetor.
Græcus professor mane Hebræo succedens, philosophicum aliquid quod ad mores pertineat, ex Aristotele, vel Platone, vel Plutarcho, vel Christ ia no al iquo phi losopho interpretator. A prandio vero, hyeme (pi idem a prima ad secundam, æstate a tertio ad quartam, aliquem ex purioribus poëtis Græcis vel oratoribus vel historicis vicissim enarrato.
ANNEXES
Artium professor mane professori Græco succedens, aiiquiri ex physicis per semihoram interpretator. A pranclio vero, hyeme, a tertia ad quartam, æstate, a quarta ad quintam, Aristotelis Rhetoricem, Giceronis magis insignes orationes, vel libros De oratore diligenter explicato.
Theologi duo professores diebus Lnnæ, Marti s, et Merci! ri i, sua q uisque hebdomade vicissim, ab liora secunda pomeridiana ad tertiam, sacros librosinterpretantor.
DE PUBLICIS SCHOLASTICIS
Publici scholastici, ul ante dictum est, nomina danto Rectori, et lidei confession i subscribnnto. Pie ac modeste se o-erunto.
Qui volent sese in sacris literisexercere, certocata logo descri bu ntor, et ordine singuli diebus Sabbati a secunda ad tertiam locum aliquem Scripluræ publiée (tolam actionem gubernante vicissim aliquo ex Ministris) explicanlo. Postea censura m ex ore Ministri qui præliierit audiunto. In hac censura cuivis præsenti sententiam dicere (sed modeste in timoré Domini) fas esto.
lidem ordine certas quas vocant positiones, nec curiosas, nec sophisticas, nec fai sam doctrinam complec tentes, si n gu lis mensibus scribunto,et mature eu m theologo prolessore communicanlo. lilas deinde publiée adversus eos qui argumenta opposuerint tuentor. Cuivis dicendi locus dator. Omnis sophistice, omnis curiositas, omnis sacrilega audacia corrumpendi verbi Dei, omnis ma la contentio et pervieacia hinc exulato. Omnia sancte et religiose ultro citroque disputantor. Theologus qui dispulationi præerit, omnia pro sua prudentia moderator, et propositas dillicultates ex verbo Domini expedito.
Formula confessionis fidei,
GUI SE ADSTRINGERE TENEÏSTUR OMISES STUDIOSI PUBLICÆ SCHOLÆ CORAM RECTORE1.
Teslor me amplecti ac relinere velle doctrinam fidei i ta ul est in hujus Ecclesiæ Catechisino comprehensa, et me subjicere disciplina; in hac Ecclesia constitutæ, neque adhæsurum aut assensurum ullis sectis quibus turbelur pax et concordia quam Deus hic s ta b i li vit ex verbo suo.
Utque ea res expressius etiam significetur, et omnibus subterfugiis aditus præcludatur, Confileor unum esse Deum, in quo nos acquiescere oportet, ul eum colamus et adoremus, et in eo uno spem oranem nostram collocemus. Quamvis aulem is unius et simplicis sit essentiæ, distinclus est nihilominus in 1res personas. Quo fit ut detester oinnes hæreses damnatas prima Synodo Nicena, ilemque Ephesina et Chalcedonensi, unà rum omnibus erroribus a Serveto et ipsius asseclis renovalis. Nam in hac simplicitate acquiesco, in unica Dei essenlia esse Patrem qui ab æleruo genuit Verbum suum. et suum Spirituel semper in sese habuit : et singulas islas personas ita habere sua idiomata peculiaria, ut deilas integra semper maneat.
Item confiteor Deum créasse non tantum hune mundum visibilem (id est cælum et terrain, et quicquid eis continetur) sed etiam spirilus invisibiles : quorum alii in Dei obedientia perstiterunt , alii suapte malilia in exitium sunt præcipitati. Quod autem illi perseverarinl, agnosco deberi gratuitæ Dei elertioni, qui perrexit eos diligere et sua bonitate complecti, hoc illis largiendo ut firmi ac constantes permanerent. Ac proinde execror errorem Manichæorum, qui imaginati sunt Diabolum nalura malum esse, et originem ac principium a seipso ducere.
1 Cotte profession de foi cessa de très bonne heure d 'être requise. A partir de 1576, la dispense fut officielle. En 1584. on établit le serment académique, dont nous avons reproduit la formule, d’après le registre du Conseil. 1 /■ p. 140 s. et p. 149 s.)
