LEGES ACAD EM LE GENEVENSIS

Conliteor Deum ila semel créasse rnundum ut sit perpetuus ejus gubernator, adeo ut nihil (ieri aut evenire possit absque ejus consilio ac providentia. Et quainvis Satan ac reprobi moliantur rerum omnium confusionern, ipsique adeo tideles suis peccatis rectum ordinem pervertant : Deum lamen agnosco, ut supremum omnium principem ac dominum, mala convertere in bonnm : omnia denique velut habenis quibusdam secretis regere, et adrnirabili quadam ratione moderari. quam nos oportet cura omni animi submissione adorare : quoniam mente ilia m complecti non possumus,

Confileor liominem conditum fuisse ad imaginem Dei, id est prædilum plena integrilate spirilus, voluntatis, omniumque animæ parlium, facultatuin ac sentsuum : omnem autem noslram cori uptionem et vilia quibus laboramus, inde profluxisse quod Adam communis omnium hominum pater, sua rebellione sese a Deo alienavit, et vilæ bonorumque omnium fonte derelicto, sese omnibus miseriis obnoxinm fecit. Quo Ht ut singuli nascamur originis peccato infecti, et ab ipso matris utero a Deo maledicti ac damnati. non propter alienum delictum duntaxat, sed propter improbitatem quæ inlra nos est tum quoque quuni non apparet.

Conliteor originis peccato comprehendi mentis cæcitatem et cordis perversilatem, adeo ut penitus spoliati ac deslituti simus iis quæ ad vitam ælernam spectant, ipsaque adeo naturalia dona omnia sint in nobis depravala et contaminala. Quo lit ut nulla ad bene agendum cogitatione penitus moveamur. Itaque detestor eos qui nobis aliquid 1 i ber i arbitrii attribuunt, quo nos ipsos præparemus ad recipiendam Dei graliam, aut lanquam ex nobis cooperemur virtuti quæ nobis donatur a Spiritu sancto.

Conliteor Jesum Christum datum esse nobis inlinita Dei bonitate, quo remedio revocemur a morte in vitam, et recipiamus quicquid in Adamo nobis deperiit. Ac proinde eum qui est Sapienlia æterna Dei Patris, et unius cum eo essenliæ, induisse nostram carnem, ita ut sit Deus et homo in una persona. Idcirco detestor omnes hæreses huic principio contrarias, pula Marcionis, Manetis, Nestorii, Eulychetis, et similium, unà eum deliriis quæ Servelus et Sclivenfeldius volueruut instaurare.

Quod atlinetad rationem adipiscendæ salutis, conliteor Jesum Christum sua morte ac resurreclione cumulatissime perfecisse quicquid ad delendas nostras offensas requirebatur, ut nos Deo Patri reconciliaret : et morlem ac Satanam superasse, ut ipsius victoriæ fructum percipiamus : denique Spiritum sanctum absque mensura accepisse, ut cuique ex suis ex eo largialur ea mensura qua ipsi libuit.

Itaque conliteor omnem nostram justitiam qua sumus Deo grali, et in qua una oportet nos prorsus acquiescere, positam esse in peccatorum remissione, quam ipse nobis acquisivil, nos abluendo sanguine suo, et per unicum i 11 ud sacrilicium quo iram Dei in nos commotam pacavit. Et inlolerandam eorum superbiam esse dico qui sibi vel tantillum meriti tribuunl, inquo vel guttula spei salutis resideat.

Intérim tamen agnosco, Jesum Christum non modo nos justilicare, tectis omnibus noslris delictis et peccatis, sed etiam suo Spiritu nos sanctilicare : adeo ut hæc duo (nempe obtinere gratuitain remissionem peccatorufn, et formari ad sanctam vitam) a se mutuo divelli et separari non possint. Quoniam tamen quoadusque excedamus ex hoc mundo, multæ sordes et plurima vitia semper in nobis rémanent (quo lit ut aliqua labe infecta sint quæcunque boua opéra edimus Spirilus sancti virtute) idcirco nobis semper est perfugiendum ad gratuitam illam justitiam, promanantcm ex obedientia quam nostro nomine præstitit Jésus Christus, quoniam in nomine ipsius accepti sumus, et nostra peccata Deus nobis non imputât.

Conliteor nos iieri participes Jesu Christi et omnium bonorum ipsius per lidem quam habemus Evangelio, quum videlicet vere ac certo persuasi sumus promissiones in eo comprehensas ad nos pertinere. Quoniam autem ea res superat omnem nostramfacultatem, idcirco agnosco (idem nobis non aliter obtingere quam per Spiritum Dei, atque adeo donum esse peculiare quod datur solis electis, quos nimirum Deus ante conditum rnundum, nulla dignitatis aut ullius ipsorum virlulis habita ratione, gratis ad hæreditatem salutis prædestinavit.

Conliteor nos justilicari per lidem, quatenus per eam apprehendimus Jesum Christum medialorem nobis datum a Pâtre, et innitimur promissionibus Evangelii, quibus testatur Deus nos a se liaberi pro justis, et puris ab omni macula, eo quod nostra peccata deleta sint sanguine lilii ipsius. Itaque detestor deliria eorum qui nituntur persuadere justitiam essentialem Dei esse in nobis, et quibus non satisfacit gratuita imputatio, in qua una jubet Scriptura ut acquiescamus.

Conliteor lidem nobis patefacere aditum ad Dei invocationem (quem etiam precari debeamus cum eerta liducia fore ut nosexaudiat, sicut nobis est pollicitus) eumque honorem ei uni deberi, ut priinarium sacrilicium quo declaramus nos ei accepta omnia referre. Quamvis autem plane indigni simus qui nos sistainus coram ejus majestate, tamen si Jesum Christum habemus pro mediatore et advocato, nihil est amplius a nobis requirendum. Quo lit ut abominer superstitionem, quam nonnulli excogitarunt, aecedendi ad Sanctos et Sanctas, quasi patronos pro nobis apud Deum futuros.

Conliteor tum universam bene vivendi regulam, tum etiam lidei instructionem plenissime tradi in sacra Scriplura, cui sil nefas quicquam adjicere vel detrahere. Itaque detestor quicquid homines excogitarunt u l pro articulis lidei oblruderent, et conscientias suis legibus et stalutis adslringerent . Atque adeo in genere repudio quicquid absque authoritate verbi Dei inlroductum est pro Dei cultu. Cujusmodi sunt omnes ceremoniæ Papisticæ. Denique detestor tyrannicum illud jugum quo sunt oppressa; misera; couscienliæ veluti legem de confessione auriculari, de cœlibatu, et alia ejusmodi.

Conliteor oportei'e Ecclesiam gubernari a pastoribus quibus coinrnissum est munus prædicandi verbi Dei, et administrandorum sacramentorum : nec cuiquam licere hoc munus pro suo arbitrio usurpare, absque légitima eleetione, ul confusio vitetur. Quod siqui ad hoc onus vocati, non salis lideles se præstcnt in eo sustinendo, exaulhorandos esse. Est aulem omnis eorum potestas posita in eo ut ex verbo Dei regant populum ipsis cammissum, i ta ut Jésus Chrislus semper raaneat supremus Pastor, et soins Ecclesiæ suæ dominus, et ejus unius vox audiatur. Itaque Papisticatn illain hierarehiam quam vocant, execror ul diabolicam confusionem, idciroo slabilitam ut Deusipse despicialur, et Chrisliana religio ludibriis et opprobriis sit exposita.

Conliteor imbecillitatem nostram requirere ut ad prædicalionem verbi adjiciantur Sacramenta, tanquam sigilla quibus promissiones Dei in eordibus noslris obsignenlur : et duo ejusmodi Sacramenta a Christo esse ordinata, nempe Baplismum et Cœnam Domini. Ac prius quidem, ut nobis palefaciat aditum in Ecclesiam Dei : allerum vero, ut in ea nos retineal. Quinque vero ilia sacramenta a Papistis excogitata, et in ipsorum cerebro primum nata, repudio.

Quam vis autem sacramenta sint nobis pro arrhabone, quo reddamur securi de promissionibus Dei , tamen agnosco ilia fore nobis inut ilia , nisi Spiritus sanclus ilia in nobis redderet ellicacia, tanquam instrumenta : ne liducia nostra crealuris intenta, a Deo sejungatur. Quinetiam conliteor Sacramenta depravari et perverti, quum ad eum scopum non referunlur ut in Christo quæramus quicquid ad nostram salutcm requiritur : et quoties ad alium usum accomodantur quam ut omnem nostram lidem penitus in eo deligamus. Præterea, quoniam adoplionis promissio ad posleritatem usque lidelium porrigilur, agnosco oportere lidelium infantes in Ecclesiam recipi per Baptismum : et in ea re detestor Anabaptistarum furores.

Quantum attinel ad Cœnam Domini, conliteor eum esse lestimonium nostræ cuin Christo unionis : quoniam non tantum mortuus est semel etresurrexit pro nobis, scd etiam nos vere pascit et nutrit sua carne et sanguine, ut simus unum cum eo, et ejus vila sit nobis coinmunis. Quamvis enim sit in cœlis landisperdum veuiat judicaturus orbem terrarum, credo tamen eum, arcana et incomprehensibili sui Spiritus virlute fretum, vivilicare animas nostras substantia corporis et sanguinis sui.

In genere aulem conliteor Deum lam in Cœna quam in Baptismo nobis re ipsa et eflicaciter donare quicquid in eis figurât : sed ad tanti boni perceptionem requiri ut verbum cum signis conjungamus. Qua in re detestor Papistarum abusum ac perversionem , qui ex sacramentis sustulerunt quod præcipuum erat, nempe doctrinam quæ nos doceal verum usum et fructum inde promanantem, eaque in magicas præstigias commutarunt .

Item conliteor, aquam, licet caducum sit elementum, tamen nobis in Baptismo vere testilicari veram sanguinis Jesu Chrisli et Spiritus ipsius præsentiam : et in Cœna Domini panem et vinum nobis esse vera et minime fallacia pignora, nos spiritualiter nulriri Christi corpore et sanguine. Et ita conjungo cum signis possessionem ac fruitionem ipsam ejus quod nobis ibi offertur.

Item quum sacra Cœna. qualis est insliluta a Jesu Christo, sit nobis sacer thésaurus inliniti prêt i î , detestor, ut intolerandum sacrilegium, execrandain illam abominationem Missæ, ad hoc unum utilem ut quicquid nobis Chrislus reliquit evertatur, tum in eo quod dicilur esse sacrilicium pro vivis et mortuis, tum vero etiam in reliquis omnibus, quæ ex diametro répugnant puritati sacramenti Cœnæ Domini.

Conliteor Deum velle orbem terrarum régi legibus ac politia, ut non desint habenæ quibus effrænes hominum motus coerceantur : eamque ob causam régna, principatus, ac dominaliones const iluisse, et quicquid ad civilem jurisdictionem spectat. Quarum rerum vult author haberi, ut propter eum non tantum feratur illorum imperium, sed etiam eos reveramur et honoremus ut Dei vicarios, et ministros, ab eo constitutos ut legitimo et sancto munere fungantur. Ideoque etiam agnosco æquum esse ut eorum legibus et stalutis pareainus, tributa et vecligalia, cæteraque ejusmodi persolvamus, denique ut ullro ac libenter jugum subjectionis feramus : bac tamen cum exceptione, ul Deo summo principi suum imperium integrum et illibatuin maneat

LEGES ACADEMIE GENEVENSIS

Formula jurisjurandj quod tenetur rector præstahe amplissimo senatui.

Promitto el juro me (lavente Dei gratia) fideliter olïîcio raeo Ciincluriim in eo munere a cl quod sum vocatus. !d est, diligenter inspeclurum in totius scholæ statum, ut omnibus exorituris perturbationibus occurratur, i d c | u e ex legum seholasticarum præscripto.

Item adhorlaturum oinnes publieæ scholæ auditores futuros, ut sese in obedientia et subjectione nostrorum dominorum contineant : nec dissolutos et perditos scholasticos toleralurum. Sed si qui noluerint blandis ad monitionibus ad bonam frugem redire, dominis eos indicalurum, ul ei incommodo prospiciatur.

Item pro viribus ciiraturum, ut scholastici pacifiée, modeste et honeste vivant : ila ut eorum vita gloriæ Dei, et Reip. eommodo ae tranquillitali cédai.

Formula .iurisjurandi quod tenentur præstare publicæ et privatæ

SCHOLÆ DOCTORES.

Promitto et juro me fideliter versaturu m in munere mihi commisso. Id est, bona fide et conscienlia daturum operam ut pueri el cæteri auditores bene inslituantur: et lectiones a magnifieis dominis nostris milii præscriptas habitiirum : alcpie acleo in gcnere curaturum ut scliola quamoptimo ordine regatur, et cj u a n lum in me situm erit, efïecturum (lavente Dei gratia) ut scholastici pacifiée, modeste et honeste vivant, ita ut eorum vita gloriæ Dei, el Reip. eommodo ac tranquillitati cédât.