PIUS P. P. IX

DlLECTE FlLI, SALUTEM ET APOSTOLIGAM BeNEDICTIONEM

Perlibenter excepimus, dilecte Fili, commentarium a te concinnatum de gestis et revelationibus Beataa Margaritae Mariae Alacoque, eumque opportunissimum duximus astati -nostrae. Nam si ad incendendam charitatem superbiee, luxus, jansenisrai vitio tepescentem in mundo dulcissimus Salvator noster duobus abhinc sseculis immensam amoris sui vim pandere voluit Virgunculae et per ipsam orbi, ut hic ad rependendas injurias excitaretur infinitae illatas charitati et ad redamandum ; hodie certe tantum commemorari beneficium et explicari necessarium est, dum impiorum arte pertinacique nisu charitas ubique sic passim toguit ut fidem quoque subruerit. Ipsa vero descriptio indolis et gestorum electae ad tantum opus Virginis , si , uti caeterae sanctorum vitae, ad admirationem allicit et imitationem eximiae virtutis , gravissime simul revelationis veritatem confirmât. Siquidem non solam probat testimonii integritatem , sed per insignem mansuetudinem, abjectissimam de se sententiam, incensum proximorum amorem, inflictas propriae carnis pœnas, hilaritatem in tolerandis animi corporisque cruciatibus , sive ab aliis illa-

tis, sive cœlitus immissis, et inexplcbile horum et proprii contemptus desiderium aperte demonstrat elegisse quidem Deum, ut assolet, infirma mundi ad magna perficienda, sed diurturna simul gratise operatione et virtute servam suam perfecte finxisse ad imaginem Filii sui ut instrumentum fieret prorsus aptum obeundo sublimi muneri ei committendo. Quee sane omnia nec sine admiratione considerari valent, nec legi sine effuso grati animi sensu erga Dominum Salvatorem nostrum , qui tanto studio ingratorum servorum amorem avère perinde conspicitur, ac si non in eorum sed in propriam utilitatem is esset vertendus. Gratulamur itaque tibi, qui eximia diligentia, fide et candore jucundissimam banc historiam exposuisti ; eique ominamur ut fructum a Salvatore nostro expetitum et a te spectatum uberrime assequatur. Intérim vero divini favoris auspicem et paternae nostrae benevolentiae pignustibi, dilecte Fili, Benedictionem apostolicam peramanter impertimus.

Datum Romae, apud S. Petrum, die 18 octobris, anno 187S, Pontificatus nostri anno tricesimo.