Voir Doclr., 51S

3. Le vray Orthographe françois. Paris, Roussel, 1608, 4». Cf. Didot, o. c, 207.

(estois). Rien n'est beau que ce qui est difficile et l'idée que n'importe quel homme du peuple pourrait écrire correctement lui cause une telle indignation qu'il ne juge pas utile de pousser plus loin sa philippique *.

1. Voir Horae subcisivâe, Witebergae, 1611, iii-S", p. 6-7 : At certè vituperio digni sunt isti Francici, qui rêvera non sunt Franci"/. liberi, tum seipsos aliorum faciunt niancipia, quando vel in graliam illorum moduni scribendi in sua lingua antiquitus approbatum, temerè improbatum nunc eunt, nuUo moti rationum moniento. Quid enim absurdius esset, quidve maiorem in hac lingua confusionem pareret, quani si eodem modo hœc ut efferuntur scriberentur ,Je toy, pro festoyj. eram ; Je toy enim significat Ego, Tu ; Sic et primas personas cum sccundis et tertijs confundes, ut Tu etoy, Tu eram, pro Tu estois, tu eras. IL etoy, ille eram, pro II estait, ille erat.

Demùm cum apud Exoticos, tum apud Gallos ipsos haec lingua minoris œstimare-

tur, si ad normam et formam pronunciationis formaretur scriptura : quandoquidem

quivis è plèbe probe tune scribere posset Gallicè. Difficilia autcm quae sunt, illa

pulchra, et facilia ut vilia nemo non aspernare solet. Et tantum de pulcella hac quœs-

one praîfari nobis visum est.