Imperrecta sanitas seu caritas morituri necessariè se
PIÈCES JUSTIFICATIVSS. kM
cum fert magnum timorem , Uotàque DM^orem, quaotô minor fuerit ipsa.
1&. Hic timor et horror satis est se solo , ut alia taceam , facere pœnam purgatorii, cùm sît proximos desperationis horrori.
16. Yidentur infernus, purgatorium, eœlam diflbrre, $i€ut desperatio , propedesperatio , seeuritas differant.
17. NacesBariura videtur animabus io purgalorio sicot mioui horrorem , ita augeri caritatem.
18. Née probatum videtur ullis aut rationibus autscriptoris 9 quèd slnt extra statum meriti , seu augend» cariiatis.
19. Nec hoc probatum esse videtur, quod sint de suft beatitudiae certœ et securœ, saltem omnes^ lieèt nos certissîmi simus.
20. Igitur papa remi»donem plenariam omnium pœnarum, nonsimpliciter omnium intelligit , sed à se ipso tantummodô impositarum.
21. Errant itaque indulgentiarum eomraissarii, qui dicunt per papœ indulgentias hominem ab omni pœnà soivi et sal^ vari.
^. Quin nullam remittit animabus in purgatorio, quam in bâc vitft debuissent secundùm canones solvere.
23. Si remissio ulla omnium omninè pœnarum potestalicui dari, certum est eam nonnisi perfecUssimis, id est pau* cissîmis , dari.
2k. Falli ob id necesse est nMjorem partera populi per indifferentem illam et magnificara pœnœsolutffi promisnonem.
25. Qualem potestatem habet papa in purgatorio gèneraliter, talem habet episeopus et curatus in suft diœcesi et paroclûà specialiter.
26. Optimè facit papa quôd non potestate clavis ( quam nullam habet) sed per modum sulTragii dat animabus remissionem.
27. Hominem praedicant qui, statim ut Jactus nummus in cistam tinnierit, evolare dicunt animam.
28. Certum est, nummo in cistfl tinniente , augeri quœstum et avaritiam posse, sulTragium autem Ecclesi« est in arbitrio Dei solius.
29. Quis scit si omnes animœ in purgatorio velint redimi , sicut desancto Severinoet Paschale factam narratur?
30. Nuiius securus est de veritaie suae contritionis , muito minus de consecutione plenariœ remissionis.
31 Quàm rarus est verè pœuitens, tam raïus est verë induljçentias redimens , id est rarissimus.
32 Daninabuntur in œternum cum suis niagistris, qui per lltteras yeniarum securos sese credunt de suft salute.
33. Cavendi sunt nimis ^ui dicunt venias illaspapœ donum esseilludDei inœstimabile, quo reconciliatur homo Deo.
34. Gratideenim illae veniales tantùm respiciunt pœnas satisfactionis sacramentalis ab honune constitutas.
35. Non christiana prœdicant y qui docent quod redempturis animas yel conressionalia non sit necessaria contritio.
36 Quilibet christianus verè compunctus habet remissionem plenariam à pœnâ et culpA, etiam sine litteris veniaruro, sibi debitam.
37. Quilibet verus christianus, sive vivus sive mortuus, habet participationem omnium bonorum Christi et Ecclesiœ, etiam sine litteris veniarum , à Deo sibi datam.
38. Remissio tamen et participatio papœ nuilo modo est contemnenda, quia, ut dixi.est declaratio remissionis divinœ.
39. Difficiliimum etiam doctlssimistheologissimulextollere veniarum largitatem et contritionis veritatem coram populo.
40. Contrilionis veritas pœnas qu^erit et amat ^ veniarum autem largitas relaxât et odisse faclt saltem occasione.
41. Gautè sunt veniae apostolicœ prœdicandœ , nepopulus falsè intelligat eas prseferri cœteris bonis operibns caritatis.
42. Docendi sunt Christian! , quèd papae mens non est redemptionem veniarum ullft ex parte comparandam esse operibus misericordiœ.
43. Docendi sunt ahristiani quôd dans pauperi aut mutuans egenti , meiiùs facit quàm si venias redimeret.
44. Quia per opus caritatis crescit caritas etfit homo melior; sed per venias non fit melior, sedtantummodo à pœnâ Uberior.
45. Docendi sunt christiani quèd, qui videt egenam, et neglectoeo, dat pro veniis, non induigentîaspapœ» sed indignationem Dei sibi vindicat.
PIÈCES iUSTlFiCATiVES. 4V1
46. Doccndi sunt christiani quod, nisi superfluis abundent» necessaria tenentur domui suœ retinere et nequaquain propter venias eiïundere.
47. Docendi sunt christiani quôd redemptio veniarum est libéra , non prœcepta.
48. Docendi sant christiani quôd papa , sicut magls eget , ita magis oplat in yeniis dandis pro se devotam orationem , qaàm promptam pecaniam.
49. Docendi sunt christiani quôd veniœ papaesunt utiles si non in eas confidant; sed nocentissimœ , si timorem Dei per eas amittant. ^
50. Docendi sunt christiani quôd si papa nosset e;xactiones venialium prœdicatorum , mallet basilicam sancti Pétri in cineres ire quàm œdificari cute et ossibus ovium suaruin.
51. Docendi sunt christiani quôd papa , sicut débet, ita veliet etiam venditâ , si opus sit , basiUcâ sancti Pétri de suis pecuniis dare iilis , à quorum plurimis quidam concionatores veniarum pecuniam eliciunt.
52. Yana est fiducia salutis per litteras veniarum , etiamsi commissarius , imô papa ipse , suam animam pro illis impignoraret.
53. Hostes Christi et papae sunt ii qui propter venias prœdicandas verbum Dei in aliis ecclesiissilerejubent.
54. Injuria fit verbo Dei , dum in eodem sermone aequale Tel longius tempus impenditur veniis quàm illi.
55. Mens papse necessariô, quôd si veniœ , quod minimum est, unâcampanâ, unis pompis et ceremoniis celebrantur, Evangelium , quod maximum est, centum campanis, centum ceremoniis praedicetur.
56. Thesauri£cclesiœ, undèpapadat indulgentias, neque satis nominati sunt , neque cogniti apud populum Christi.
57. Temporales certè non esse patet quôd non tam facile eos profundunt, sed tantummodô coiligunt multi concionatorum.
58. Nec sunt mérita Christi et sanctorum, quia haec semper sine papft operantur gratiam hominis interioris , et crucem , mortem, infernumque exterioris.
