N° II
....Pientissimo et eruditissimo viro D. Bullingero. Tig. eccles. pastori, fratri carissimo. M. Jun. 10, 1538.
...Deliberabat Senatus, ut Genevani concedereni ad restituendos istos expulses (sic euim ignominiose nuncupabat), sed potius abdicarim me ministerio, et patria cesseriru, quam ut illos juvem, a quibus scio me fuisse imraaniter traductum.Haec est scilicet fides vobis et ecclesiœ Ghristi solenuiier data , cujus fallendœ pragreptam facultateni Cunzcno putabatis, Proinde nunc tandem expérimente crédite, non fuisse vaiiuni timorem quo sic apud vos conslernabamur, ecclesiœ autoritate aegerrime inducti ad ingrediendum hune labyrinthum. Jam vero defuncti sumus. Jam vestro et piorum omnium judicio videmur satisfecisse , utcumque nil effecerimus, nisi forte quod duplo aut triplo malum , quamantea, deterius recruduit; nam cum ejectis principio nobis Satan libidinose et illic et in tota Galiia triumpharet, accrevit tamen ex isto repulsu non mediocris praefidentia ilii et ejus membris. Incredibile est, quam licentiose et insolenter onmi vitiorum génère debacchentui- illic impii , quam petulanter insultent Ghristi servis, quam ferociter Evangelio illudant, quam importune modis omnibus insaniant ; quac calamitas eo nobis acerblor esse débet, quod ut disciplina , quae illic mediocris nuper apparebat , cogebat acerrimos religionis xiostra» adversarios dare Domino gloriam : ita furiosa ista omnium Ilagitiorum patrandorum licentia pro loci celebritate in summum evangelii ludibrium plus nimio erit spectabllis. Vae illi per quem taie scandalum excitatum est ! Vae illis potius , qui simul in scelestum hoc concilium conspirarunt! Bona pars etsi nos incolumes stare cupiebat, quia tamen non poterat consequi quod appetebat, nisi extincto veritatis lumine , non dubitavit ea mercede scrvire perversas cupiditati.Gunzenus quia nos evertere non poterat sine ecclesiae ruina, non dubitavit illam nobiscum trahere, ac nostram quidem œdificationem videtur diruisse; nos vero solidi in Domino consisîimus, ubi ipse cum tota inipiorum natione corruet ; jam ecclesiam pro i sus destitutam esse pastoribus praestiterit, quam a talibus proditoribus sub pastorum larva latitantibus occupari. Duo enim sunt qui locum nostrum invaserunt, quorum alter gardianus Franciscanorum cum esset inter evangelii exordia , hostiliter semper repugnavit, donec Ghristum aliquando in uxoris forma contemplatus est, quam simul atque habuit secum , modis omnibus corrupit; in ipso me— nachatu vixerat fœdissime et impurissime , et sine ulla non superstitione modo, sed superstilionis simulatione. Proinde ne videatur episcoporum ordine merito expugnandus, saepe clamât in suggestu non requiri episcopum a Paulo , qui sine crimine fuerit, sed qui incipiat esse , ubi primum in eam dignitatem cooptatur. Ex quo nomen evangelio dédit, ita se gessit, ut omnibus appareat pectus Dei timoré atque adeo religione omni prorsus vacuum. Alter , quanquam est vaferrimus in tegendis vitiis, adeo tamen insigniter ac notabiliter vitiosus est, ut non nisi peregrinis imponat. Uterque vero cum sit indoctissimus , nec ad discendum modo , sed etiam ad garricn-
550 PIKCES JUSTIFICATIVES.
duui iiisulsissiiiuis , ambo tanien insolenlissime superbiunt. Nunc tertiuni illis adjunctum relerunt scortationis nupcr insimulatum et janijam convincenduni, nisi paucorum favore elapsus esset e judicio. Neque majore dexteritate administrant oflicium quam usurparunt — eo enim se ingesserunt fratribus totins provinciae partim inconsultis, partim reclamantibus , in eo quamvis potius personam (inercenariorum) prae se ferant , quam servorum Christ!. Verum nihil nobis magis dolet, quam eorum tum inscitia, tum levitate, tum stoliditate, ministerium proslitui ac projici — Nullus praeterit dies, quo non manifeste alicujus errati , aut a viris, aut a nmlieribus, intcrdum etiam a pueris notentur. Sed jam festinatione tabeJlarii epistola nobis de manibus excutitur. Valete igilur dilectissimi nobis etimprimisobservandi fratres , seriisque nobiscum precibus Dominum appellate.
Fiatres amantissimi vestri.
Farellus et Calvinus.
Haec manu Calvini :
Obtestamur vos fratres, caveatis ne hujus cpistolae publicatio nobis sit fraudi. Familiarius enim in sinum vestrum quidvis deponimus , quam promiscue simus narraturi. Yestrae itaque fidei haec secreto commissa memineritis.
TABLK DKS MATlKIUiS. 551
